UNFOLD YOUR OWN MYTH Who gets up early to discover the moment light begins? Who finds us here circling, bewildered, like atoms? Who comes to a spring thirsty and sees the moon reflected in it? Who, like ]acob blind with grief and age, smells the shirt of his lost son and can see again? Who lets a bucket down and brings up a flowing prophet? Or like Moses goes for fire and finds what burns inside the sunrise? Jesus slips into a house to escape enemies, and opens a door to the other world. Solomon cuts open a fish, and there’s a gold ring. Omar storms in to kill the prophet and leaves with blessings. Chase a deer and end up everywhere! An oyster opens his mouth to swallow one drop. Now there’s a pearl. A vagrant wanders empty ruins. Suddenly he’s wealthy. Bur don’t be satisfied with stories, how things have gone with others. Unfold your own myth, without complicated explanation so everyone will understand the passage ’ We have opened you. Start walking toward Shams. The teacher, the sun.. Your legs will get heavy and tired. Then comes a moment of feeling the wings you’ve grown, lifting. (Rumi 1207-1273)
ONTVOUW JE EIGEN MYTHE Wie staat er vroeg op om het moment te ontdekken waarop het licht begint? Wie ziet ons hier rondcirkelen, verbijsterd, als atomen? Wie komt er dorstig bij een bron en ziet de maan erin weerspiegeld? Wie, zoals Jacob, blind van verdriet en ouderdom, ruikt het hemd van zijn verloren zoon en kan weer zien? Wie laat een emmer zakken en haalt een flierefluitende profeet naar boven? Of zoals Mozes op zoek gaat naar vuur en vindt wat brandt in de zonsopgang? Jezus glipt een huis binnen om aan vijanden te ontsnappen en opent een deur naar de andere wereld. Salomo snijdt een vis open en daar ligt een gouden ring. Omar stormt binnen om de profeet te doden en vertrekt met zegeningen. Achtervolg een hert en kom overal terecht! Een oester opent zijn mond om een druppel in te slikken. Nu is er een parel. Een zwerver zwerft door lege ruïnes. Plotseling is hij rijk. Maar wees niet tevreden met verhalen over hoe het bij anderen is gegaan. Ontvouw je eigen mythe, zonder ingewikkelde uitleg zodat iedereen de passage zal begrijpen. We hebben je geopend. Begin in de richting van Shams te lopen, de leraar, de zon. Je benen worden zwaar en moe. Dan komt er een moment dat je de vleugels voelt die je hebt gekregen. (Rumi 1207-1273)
Ja, het klinkt mooi, ‘je eigen mythe ontvouwen’, en ja hij is veelvuldig gebruikt deze letterlijk eeuwenoude tekst van Rumi. Wie deze ‘Rumi’ werkelijk geweest is hebben we al eens met allerlei voorbeelden beschreven in een bijdrage. Graag uitgenodigd om langs te lopen bij ‘Nooit vult de wereld de zadeltassen’.
In het Standaard Weekblad van vandaag schrijft Ludo Abicht: “Wij weten nog steeds niet helemaal hoeveel onze westerse culturele bloei tijdens het humanisme en de renaissance aan de Arabisch-Joodse vroegrenaissance te danken heeft.” Het is dus duidelijk dat het ontwikkelen van je eigen mythe de bronnen erkent en de nood ervaart elkaars culturele en wetenschappelijke rijkdom niet alleen te erkennen maar samen te leggen.
‘Misschien kan Israël economisch en militair overleven zonder niet-Joden. Al vrees ik dat het niet lang zal duren voor het land in de greep zal komen van een etnisch verkrampte, zogeheten religieus gedreven minderheid.” (ibidem)
Met die droom begint hij zijn bijdrage:
“In 1779 schreef de Duitse cultuurfilosoof Gotthold Ephraim Lessing Nathan de wijze, een filosofisch toneelstuk over religieuze en levensbeschouwelijke verdraagzaamheid als kern van de verlichting. Na meer dan duizend jaar ideologische hegemonie van de rooms-katholieke kerk, gevolgd door eeuwen van haat, vervolging en oorlog tussen katholieken en protestanten, was het meer dan tijd voor een nieuw pleidooi. Lessing beschreef een ontmoeting in een imaginair Jeruzalem tussen drie mannen: de islamitische heerser Saladin, een christelijke ridder en de wijze oude Jood Nathan.
Nathan vertelt zijn gesprekspartners het verhaal van de ring, een erfstuk van een vader die zijn drie zonen even graag ziet en daarom twee identieke ringen laat bijmaken. Na zijn dood denken de zonen alle drie dat ze de ware erfgenaam zijn, wat leidt tot een nauwelijks op te lossen conflict. De oplossing van Lessing is even geniaal als eenvoudig: omdat we onmogelijk kunnen weten wie de echte ring bezit —lees: wie de waarheid in pacht heeft — volstaat het dat ze alle drie zo eerlijk mogelijk volgens hun waarheid proberen te leven. Tot ze, samen met het verlichte 18de-eeuwse publiek, tot de conclusie komen dat het er niet op aankomt Wie nu de ‘echte’ waarheid bezit, zolang ze maar beseffen dat ook de anderen oprecht van hun gelijk overtuigd zijn.” (Ludo Abicht Standaard Weekblad 4 november 2023)
De titel van zijn bijdrage: ‘Een Israel zonder Palestijnen is fataal voor de Joodse ziel.’
