De nabijheid van een landschap, geschilderd in 1905, een landschap met spiegeling , rust dus. Alsof je de tijd kunt stilzetten met de bedenking dat elke verbeelding vaak zijn deel betaalt aan de droom. Tegelijkertijd de opstap naar de vergelijking om te eindigen met het beeld waarin ’toen’ en ‘nu’ over elkaar worden geschoven. Je kunt dat over elkaar schuiven ook literair beleven. In ‘Theodore the Poet” beschrijft de Amerikaanse dichter Edgar Lee Masters (1868-1950) …
...the poem “talks about a young poet’s fascination with nature and how that later develops into an interest in people’s souls. Mirroring the author’s own poetic dreams, this epigraph charges the poet to tell the heroic story of enduring a difficult, waning life.”
Theodore the Poet
As a boy, Theodore, you sat for long hours On the shore of the turbid Spoon With deep-set eye staring at the door of the crawfish’s burrow, Waiting for him to appear, pushing ahead, First his waving antennae, like straws of hay, And soon his body, colored like soap-stone, Gemmed with eyes of jet. And you wondered in a trance of thought What he knew, what he desired, and why he lived at all. But later your vision watched for men and women Hiding in burrows of fate amid great cities, Looking for the souls of them to come out, So that you could see How they lived, and for what, And why they kept crawling so busily Along the sandy way where water fails As the summer wanes.
De dichter Theodore Als jongen, Theodore, zat je lange uren Aan de oever van de troebele Spoon Met diepliggende ogen starend naar de deur van het rivierkreeften-hol, Wachtend tot hij tevoorschijn zou komen, Eerst zijn wuivende antennes, als strootjes hooi, En al snel zijn lijf, gekleurd als zeepsteen, Geglinsterd met ogen van git. En je vroeg je af in een trance van gedachten Wat hij wist, wat hij verlangde, en waarom hij überhaupt leefde. Maar later keek je naar mannen en vrouwen Verscholen in holen van het lot te midden grote steden, Op zoek naar hun zielen om buiten te komen, Zodat je kon zien Hoe ze leefden, en waarvoor, En waarom ze zo druk bleven kruipen Langs de zanderige weg waar water faalt Als de zomer afneemt.
(voorlopige vertaling met de hulp van Deepl)
Voor wie in de rivierkreeft is geïnteresseerd kijk bij:
Over de dichter Edgar Lee Masters vind je hier een uitstekende bio:
