DE OGEN-BLIKKEN

file72015.jpg

 

Door de winter van het bestaan
ben ik gegaan
-circumdederunt me doloris mortis-
mijn kindertijd aan de hand
-audivi vocem de caelo-
kostbare eeuwige uren in het hoofd
-media vita-
blaffende honden in het letterwoud
-sive vigilem, sive dormiam-
de gouden stilte in het hart
-media vita-
en levend
draag ik
de ogen-blikken
het kostbare zwijgen van de nacht
-peccantem me quotidie-
tot over de rand
van ons korstondig zijn.

(met dank aan Byrd, Tallis, Taverner en Sheppard)

De muziek vind je op ‘In the midst of life’ Music from the Baldwin Partbooks I  gezongen door Contrapunctus olv Owen Rees, Signum Classics

QQmw9.jpg

WOORDEN WEGEN

Helmer_Osslund_-_Autumn_-_Google_Art_Project.jpg

Woorden
wegen
verhinderen vliegen
uitzwermen
verzwaren
het soortelijk gewicht.

traag
trekt de koning baantjes
in zijn hoofd.

leegte
waarin blaadjes
vlinders zijn.

geluidloos
kleuren zij
de grond

een vleugje wind
jaagt hen
door de boomgaard.

je hoort
de tijd
stilstaan.

Kasia Polkowska View from Stowe Pinnacle.jpg

EINDELOOS OP WEG

125._warsaw_ghetto_boy_canary.jpg

Het kind was je
ben je
je verzoent de tijd
bruggetjes
tussen
waren en zijn
om worden
niet te vergeten.

Maar ook de jongen uit het getto
met de kanarie in het kooitje
is gebleven.

1943
op het ogenblik van zijn sterven
mocht ik
beginnen leven
aan de andere kant van de muur
in de buik van een vrouw
die nog steeds mij moeder is
een koude nacht in februari 1944
als entree

Zeventig jaren
muren
afgebroken en weer opgebouwd.

De prins van het gevederte neemt me mee.
Vertel mij waar waar hij woont
daagt hij mij uit.

Voor het schuurtje aan het meer
zit hij
de kanarie op het kooitje

Straks zullen we een kampvuur maken
zegt hij met een donkere stem
en o ja,
de vogel brengt berichten
naar degenen
die op weg zijn

niets en niemand
gaat voorbij.

Vanuit Warchau of Aleppo
zijn we op weg
eindeloos
op weg
naar huis.

Nature___Seasons___Autumn_Autumn_landscape_in_the_Woods_042323_.jpg

KIJKT SOMS ZO DOORDRINGEND

b9c829df4cca38b0e6756eeede310d11.jpg

Van ieder mens boven de tweeëntwintig
is er een kind
dichtbij of verder steeds
zelden hand in hand
of als een kameraad
de arm om je nek en fluisterwoorden
in je oor.

Kijkt
soms doordringend
in je oude ziel
schudt het hoofd
en zegt:
vergeet dat niet.

Schuift van je schoot
 loopt de bossen in en roept:
wie niet weg is, is gezien!

Wie moet zich verbergen?
Wie is er al zo lang zoek?

Wilde paarden
weten waar hij woont.

guido06006.jpg

BIJNA ZEVENTIG JAAR

guido08008.jpg

Kippen scharrelden onder bomen
een krullen-jongetje midden de gevederden
strooide eten, voerde ook gesprekken
keek toen naar mij

 -bijna zeventig jaren
smolten
bij dit ogen-blik-

Ik kom, zei ik
liep de ijle morgen in
en zag alleen de kippen
hoorde ze klagen
zoals kippen spreken
als ze mensen zien.

Zoek niet te ver, zei de koning.
Jullie hebben veel te vertellen.

Yoshida_Hiroshi-No_Series-Autumn_in_a_Japanese_Village-00041591-080928-F12.jpg

VERHALEN KREGEN WE

chagall herfst in het dorp.jpg

Verhalen
kregen we:
de geboorte en het sterven
uitgesproken heimwee
in woorden over gisteren
aarzelende angsten
bij wat morgen kon gebeuren.
Soms ook muziek
terwijl we de ziel
van appelen uit een vorige herfst
dronken.

Bang van reuzen en dwergen
zongen we
de monsters dood
terwijl de nacht
ons mateloos omarmde.

Met lege korven
de hoofden vol verhalen
wisselden wij van bewustzijn
in een milde slaap.

In de kruinen van de appelaars
speelden muzikanten
de sterren aan de hemel

dachten we.

autumn-in-the-abstract-rene-crystal.jpg

AF-WEZIG

7999345-Apple-trees-in-an-orchard-with-red-apples-ready-for-harvest-Stock-Photo.jpg

Niet alleen het huis
maar ook het zelf
kan onbereikbaar zijn.
Weg ben je van je wezen.
Af-wezig.
Een weeskind.
Straten en treinen
zijn met weeskinderen bevolkt,
zei de koning.

De morgen trok zijn eerste strepen
aan de horizon.
We zouden de appelen in manden
naar de dorpen brengen.

Denis_DEN089.jpg