OVERLEVEN (2)

3482385762.3

Net zoals brons zijn soepelheid kreeg door de hitte, zo ontstaat glas door diezelfde hitte.

Vuur ervaren wij als gevaarlijk, eigen aan de goden.  Er moest een dwaas als Prometheus verschijnen om de mensen aan vuur te helpen.

Als kind was ik al door glas gefascineerd.  Een van mijn eerste sinterklaaswensen was een ‘glassen trein’, niet om de snoepjes die hij in zijn doorzichtige ketel bewaarde, maar net voor dat doorzichtige, het vangen, filteren, kleuren van licht.

Mijn eerste geschenk voor mijn moeder was een glazen schaaltje dat ik in de ‘Grand Bazar National’ op de Zegeplaats had gekocht, want tot mijn verbazing was glas, althans in de huishoudelijke toepassing, een goedkope aangelegenheid.Binnen het bereik van mijn schaars zakgeld.

2284881842

Glas liet licht binnen in een ruimte, kon gekleurde stippen en strepen laten verschijnen op kerkvloeren, concentreerde licht tot een ontstekende kracht als ik met een vergrootglas droge takjes in de fik stak.

Glas was een betoverde en toverende materie.  Een glas had inhoud, was een vervanger voor je hand, en zelfs de muiltjes van Assepoes waren van glas gemaakt.

Knikkers bijvoorbeeld, die kleine planeetjes waarin kleuren gevangen zaten, of de vertekening en correctie van de werkelijkheid via brillenglazen of een vergrootglas, de eerste stappen in de lenzenwereld waarmee je in foto’ s en film de werkelijkheid kon afzonderen, anders rangschikken om er een nieuw verhaal mee te maken. Daar had je glas voor nodig, om het kunstmatige oog-in-de-hand mogelijk te maken.

Die liefde voor glas is gebleven, kijk maar naar onze collectie.

Deze prachtige schaal uit de jugendstil-tijd is uit zijn eigen functionaliteit gegroeid. Je kunt ze net zo goed leeglaten en er het licht in bewaren.  De kunstenaar van wie we alleen een monogram kennen, heeft zijn decoratie met de nodige eerbied voor de vorm van het glas aangebracht. Hij heeft in een werkelijke dialoog met het glas zijn natuur-elementen rond de leegheid, rond het ontvangen van fruit of bloemen, gezet.

De schaal nodigt je uit. Enkele bloemen, enkele vruchten, je zult het evenwicht tussen de decoratie, de vorm, de amberen kleur en wat jij er wil inleggen, moeten zoeken. Noten misschien?

Je vindt deze schaal op onze site:  http://www.timelessartcollection. eu (klik op de link hiernaast) en vandaar kun je er zelfs op bieden tot en met de elfde mei.

Een schaal die je helpt overleven:  ze kan namelijk ook ideeën en emoties bevatten, en die gedachten en gevoelens kun je dan weer op jouw manier vorm geven.  Toverend en betoverd.

223180043

OVERLEVEN (1)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Als ik zijn bronzen meisjesportret bekijk, denk ik aan ‘geduld’.

Beelden hebben geduld. Bronzen beelden zeker.

Sommigen verwarren geduld met een statische eigenschap van materiaal als marmer of brons.  Maar de soepelheid van de ware kunstenaar leid je al vlug naar de kern:  geduld.

Ik bezit zelf veel te weinig geduld om als ervaringsdeskundige te kunnen spreken, maar net daarom ben je bijna jaloers op mensen die aan zo’n deugd als geduld gestalte geven.

Hij, Carl Egler,  kwam zwaar gehavend uit de eerste wereldoorlog.  Dat verbindt hem met mijn eigen grootvader die als bijna dode op de Place Lambert in Luik lag, opgeraapt nadat Krupp zijn dikke Bertha’s op de forten had gericht en gelukkig nog door een Sannitäter uit de verhakkelde lichamen als ‘levende’ werd herkend.

Pas na zijn dood in 1956 ben ik beetje bij beetje zijn oorlogsverleden te weten gekomen. De oorzaak van zijn zwarte bril, de verminkte handen.  Geduld had hij ook. Als hij met mij als kleuter ging wandelen.  Hij zei niet veel, maar paste zich aan mijn tempo aan.

Zijn medailles heeft hij nooit gedragen.  Als het nationale feestdag was, bezocht hij de café’s om zijn walg weg te drinken.

Ik zie hem als dit kind in brons.  Door de tijd tot de essentie teruggebracht. Goedheid en lijden.  Vloeken en alles weggeven. Dat is het geduld dat de tijd met ons heeft.  De tijd houdt de kleine spartelende bewegingen niet bij, hij heeft oog voor de essenties. Niet dat hij de details vergeet.  Integendeel, maar hij plaatst ze in het juiste verband.  Hij blaast ze niet op, noch verslankt hij ze.

Hij verhit ze tot ze hun juiste betekenis krijgen in het geheel.En dan stollen ze tot dat mooie beeld waarin we de geheimen en de juiste toedracht vermoeden.