4366579.jpg

De ‘Nus’ niet gezien?

De ‘Nus’, samentrekking van zijn familienaam Van Uytsel is een van de jeugdvrienden die in het internaat van de aardbeiengemeente toneel en muziek mee gestalte gaf.  Met Jaak DeMol voor het reguliere werk, met ons samen (Paul Wellens, Koen Perseyn en vele lotgenoten) voor de toenmalige ontspanningsavonden en het creëren van eigen werk.
Ook op de slaapzaal niet verlegen om temidden van de kuise verplichte stilte plots luid billengeklets te laten horen gevolgd door zijn stevige uitroep ‘Alé Marie schuif op’. De hilarische reacties uit de zeventig of tachtig alkoven duurde meer dan een kwartier onderbroken door kreten van toegesnelde surveillanten die te luide lachers uit hun bed haalden en in de gang lieten afkoelen.
Met zijn historisch witte gitaar en de kreatie in witte jeans van ‘the girl in the white blue jeans!’ werd een nieuw tijdperk ingeluid al vloog het toneeldoek na één minuut terug dicht.  Witte lange broeken! Onmogelijk, zelfs nog in 1963-4.
Spelen. Het leven moet op zijn kop beleefd worden. Maar ook een harde werker om het beste resultaat te behalen bij een productie.

Makker. Lotgenoot.
Toen Frans Ieven, intussen radiocollega en later radiochef, met hem de elpee ‘de zotte morgen’ arrangeerde en produceerde werd de authenticiteit van de liedjesmaker voor iedereen duidelijk. Achter de zotte morgen, de melancholie van de avond en de nacht. Ook de stilte in zijn liedjes telt.

Wat zal hij gemist worden in intieme en muzikale kring.
Duizend woorden, duizend handen.

Een aimabel man. Een jongen van 70.

Blijf bij ons ‘Nus’. Meer dan ooit nodig!