1194771678_0dbbcd5be8

 

Het is volop oorlog.
De 7de april schrijft André Gide aan zijn vriend Schlumberger dat hij dringend naar Parijs moet, en dat is meteen de eerste aanduiding van de relatie met Marc Allegret.

In feite had hij een afspraak met Schlumberger die als militair op verlof kwam, dat vierde jaar van de grote oorlog.

‘Plus tard je te raconterai les raisons de ma dérobade- car tu te doutes bien que les obstacles matériels n’ ont pas été les seuls et qu’ ils n’ eussent pas prévalu sur le désir de te revoir.’

Van in het begin van de oorlog zijn de verhoudingen van Gide met de familie Allegret gewijzigd.
Bij het begin van de vijandelijkheden zijn de oudste zonen, Jean Paul en Eric gemobiliseerd en de dominé zelf is als militair aalmoezenier werkzaam.
De druk op Suzanne Allegret is groot: drie mannen onder de wapens, en de zorg voor het huishouden van de thuisblijvers.

Met André gaat Gide naar zijn villa om er uit zijn voorraad etenswaren te halen voor de Allegrets.
Een gelegenheid om hem en Marc kennis te laten maken met de villa die een belangrijke rol zal spelen in het verhaal.

Hij liet ze in 1906 bouwen door de vooruitstrevende architect Bonnier.Ze ligt in een domein dat ‘Villa de Montmorency’ wordt genoemd te Auteuil, een groot luxueus park waar de ultramoderne villa 8, rue de Sycomores, als adres heeft.

Omdat Madeleine meestal in Cuverville verblijft en hij overal ter wereld is de villa niet dadelijk een woonplaats, eerder een hoofdkwartier, een uitvalsbasis.
Ze wordt kortweg “la Villa” genoemd, naar de naam van het park.

dyn002_original_508_800_jpeg_20344_aa5a537abca9f5e3ddca319a1db8f83e

Nu de oudste zonen weg zijn heeft Gide makkelijker toegang tot de andere zonen, l’ accès à l’ adolescence et à la puberté, zoals Billard schrijft.

En nog mooier is deze benadering:

‘Maintenant chez les Allegrets , le voici prêt à jouer avec quelle jubilation, le Diable et le bon Dieu. Bon Dieu auprès de Suzanne, la mère à qui il apporte bonnes paroles, confort moral et assistance matérielle.
Diable auprès des jeunes gens dont discrètement, il encourage- et -et facilite- les premières revoltes.’ (p24)

In februari 1917 komt een katastrofe hem te hulp: hij wordt vanuit Cuverville dringend naar Parijs geroepen want de forse kou deed de waterleidingen in de villa barsten.
Hij bekijkt de schade en zal een week in Parijs blijven.
Zo komt hij ook een avond in de avenue Mozart terecht bij de Allegrets waar hij overnacht in de kamer van de afwezige Jean-Paul.

Waarschijnlijk is op zo’n avond de komende Paasvakantie besproken waar de Allegrets naar oude gewoonte naar hun buitenverblijf ‘La Sapinière’ gingen, gelegen in de Haute-Marne.

Gide onthoudt de data en helpt hen vertrekken en aankomen.
En zo zijn we 5 mei van dat jaar.
Die nacht schrijft Gide in zijn Journal:

‘Une pareil calme, je ne l’ avais plus connu depuis des mois, des années. Il faut un véritable raisonnement pour ne pas appeler cela du bonheur. {…} Merveilleuse plenitude de la joi.’

En de 19de mei:

‘Je me retiens de parler de l’ unique préoccupation de mon esprit et de ma chair.’

En dan blijft het dagboek stom tot de 6de augustus:

‘Que me sert de reprendre ce journalsi je n’ ose y être sincère et si j’ y dissimule la secrète occupation de mon cœur?’

En al blijft hij in zijn dagboek zwijgen, wij weten dat hij die dagen wijdde aan Marc en zijn broertjes, dat hij er de donderdagen en zondagen was en vele avonden die uitlipen in het blijven logeren of bij de Allegrets, of in de Villa.

Van 5 mei tot 10 juli 1917 blijft Gide in parijs, ‘très bousculé’ maar met de handen vol want bij de Allegrets verblijven op dat moment zes kinderen: André en Marc en de jongste jongen Yves, toen 12, hun kleine zusje Valentine geboren in 1909, een geadopteerde jongen en een klein meisje op pension.

Men noemde het huis wel eens ‘la pension Allegret’, en Gide was er die tijd een trouwe klant.
Hij begint er zijn samenzijn met Marc te regelen.

De grote vakantie kom eraan!