arton64

Lieve Vriendin in Berlijn,

Omdat ik weer in de dokumenten moet duiken om mijn volgende bijdragen omtrent Gide te kunnen schrijven, wilde ik jou graag aan het woord laten, toen je me schreef over ‘Flashback’ inzonderheid over de retrospectieve van de cineast Frank HERZ.

Je bent zelf als cineaste en documentairemaakster (wanneer jouw retropectieve in Berlijn?) de aangewezen persoon om over beelden te kunnen schrijven.

Berlijn is altijd een kruispunt geweest van ideeën.

dyn003_original_300_422_jpeg_20344_e40db597ff9bbfb4111342032b63ab28

 

Ondanks het verleden heb ik me nergens zo thuis gevoeld ook al was de stad een bloedend symbool van de opdeling tussen het westen en het oosten, was ze en blijft ze een brandmerk in het collectieve geheugen.


Lieve Gie,

Zoals gezegd, ben ik weer à jour met het volgen van je ‘vertellingen’
Jean Cocteau die vandaag in het verhaal opduikt –

Een Parijse vriend van mij ( Jean-Pierre) was het laatste vriendje van Cocteau – mooie foto in zijn appartement waar Cocteau met déze jonge god afgebeeld staat !
Ik wou je dat even vertellen…

Intussen heb ik hier de HERZ FRANK hommage afgesloten (gisteravond) – wat een ontdekking : zijn poetische documentaire-makerij !

Weet je wat er ter sprake kwam : Sokoerov (de in mijn ogen grote Russische filmmaker) was nog student als een bepaalde film van Herz Frank in de zalen kwam (1976)THE RESTRICTED AREA over de 15-jarige Micha in het verbeteringsgesticht…een documentaire film die cfr Sokoerov als een speelfilm overkwam.
Maar neen. Zijn films zijn gewoon heel kunstvol gemaakt, heel russisch van inspiratie…
Jarenlang hebben ze mekaars werk gevolgd – en ik die in Herz Franks filmseen invloed van Sokoerov vermoedde, kreeg nu van hem te horen dat HIJ wellicht Sokoeroev in zijn stijl beïnvloed had…
Sokoerov die lange tijd alleen documentaires heeft gemaakt.
Zo zie je maar.

Ik ben een boek van Herz Frank aan het lezen : DIE KARTE DES PTOLEMÄUS Aufzeichnungen eines Filmdokumentaristen.
Waarin hij ‘vertelt’ wat beelden met hem doen…maw hoe hij zijn films maakt. Het boek verscheen al in 1975 in het Russisch, maar is nu pas onlangs in het Duitse taalgebied gekomen.

HERZ FRANK HOMMAGEFrank is 83, maakt nog steeds films.
Ik zag zijn autobiografische vertelling FLASHBACK ( 2002 gemaakt) en dat is een onvergetelijke film ! Sokoerov tot-en-met (om dan toch weer eens te vergelijken met wat men kent). Maar geen fictie.

Hoe kunnen we nog steeds zo entoesiast zijn voor het bijzondere kijken naar de dingen !!!???

Ik vraag me dit ook soms af, maar verzink intussen helemaal in de ‘wunderbare Blick’ die er KUNST van maakt.

Toen hem na het vertonen van zijn autobiografie ( een zwaar ontroerende stemming heerste in de zaal) een moderatrice zonder speeksel in de mond iets wou vragen, zei hij uit eigen beweging ( zijn armen hingenhopeloos-berustend naast hem)

“ALLES IS VOORBIJ.
ALLES BLIJFT.

En de mooiste plaats is het kerkhof.”

De eindscène was dan ook de begrafenis van zijn vrouw in Jerusalem. In een katholieke kerk ( zij was niet van Joodse moeder- en dan wordt men niet Joods begraven, zo lichtte hij toe)
Zijn camera draaide op Bach-muziek rond die ene toren en boven heel Jeruzalem, liet die kerktoren niet los, behalve in de laatste camerabeweging waar ze naar beneden zonk.

Alleen nog lucht. Alleen nog Bach.

Cecilia