olympic-flag-christ-the-redeemer-rio-de-janeiro-Reuters-640x480.jpg

 

A POSTCARD FROM RIO

for Hans Christoph Bush

 

Come to Rio, oh come to Rio,

grow a beard and change your bio.

Here the rich get richer, the poor get poorer,

here each old man is a Sturmbannführer.

 

Come to Rio, oh come to Rio,

there is no other city with such a brio.

There are phones made by Simens, there even Jews

drive around like crazy in VW’s.

 

Come to Rio, oh come to Rio,

here Urania rules, and no trace of Clio.

Buildings ape Corbusier, a beehive-cum-waffle;

but this time you won’t blame it on the Luftwaffe.

 

Come to Rio, oh come to Rio,

here the junta indulges in onomatopoeia

on the subject of freedom, while birds in flight

use of course both wings, but both wings are right.

 

Come to Rio, oh come to Rio,

Here every bird sings “O sole mio”

So do fish wen they’re caught, so our northern geese

do in winter here, in Portuguese.

 

Come to Rio, oh come to Rio.

If you come in duo, you will leave as trio.

If you come alone, you will leave with zero

in your thoughts as worthy as a cruzeiro.

 

JOSEPH BRODSKY

930_g.jpg

Joseph Brodsky: „Der sterbliche Dichter. Über Literatur, Liebschaften und Langeweile“. Essays. Aus dem Amerikanischen von Sylvia List. Fischer Taschenbuch, Frankfurt am Main 2000. 320 S., br., 12,90 €.

 

Wil ik me even in jouw gezelschap veiliger voelen, goede Joseph
want de wereld raast
o sole mio
roept in de Filipijnen een gekozen president die moordend orde denkt te scheppen
o sole mio
roept in Iran de beul die net zo’n twintig jongens en een atoomgeleerde heeft opgehangen,
allemaal terroristen weet je wel en hou je mond want we vechten toch samen tegen IS,
o sole mio
roepen de militairen in Thailand, kijk burgers wie voor rust en orde is
neemt best de (onze) nieuwe grondwet au sérieux
o sole mio
zingen de rechters die hun zittingszaaltje schilderen
terwijl de moeders hun jongens naar de hel mogen sturen,
sorry, een procedurefoutje weet je wel
o sole mio

en deze nacht hebben een drietal jeugdigen volgens de buren
de bloemen van onze vensterbanken op straat gegooid

ze waren nochthans prachtig wit en hielden hun mond,

de bloemen.

des_temps_compos_s_.jpg