Gebruik je het werk van kunstenaar Dapper Bruce Lafitte dan heb je dadelijk met een ‘veelvuldige’ aanwezigheid te doen. Het is druk op het papier.

Dapper Bruce Lafittes moeder was dertien toen ze hem in het hart van New Orleans op de wereld zette. (1972) De kleine Dapper werd opgevoed door zijn grootmoeder, die hem voortdurend aanspoorde om te tekenen. Lafitte: "Dapper, jij gaat iets bijzonders worden, zei ze altijd. Maar toen ik dertien was, ging ik weg bij mijn oma, want ik wou mijn vader trots maken. 'Kunst is voor homo’s', zei die tegen mij. Tot mijn dertigste heb ik onder het juk van mijn vader geleefd, en niets met mijn talent gedaan. And then Katrina happened.” (de Morgen Lilith Geeraerts. 5 april 2018)

'No Love From My Baby Mamma', een schilderij over een doordeweekse zaterdagochtend in New Orleans. Begrafeniswagens rijden af en aan.

Dapper Bruce Lafitte (formerly Bruce Davenport, Jr.) was born in 1972 at Charity Hospital and grew up in the Lafitte Housing Projects in the 6th Ward. With the encouragement of his grandparents who raised him, he began to draw at the age of five as a means to entertain himself and document the world around him. The artist has been described as, “not so much a self-taught artist as he is a self-taught anthropologist.” His vivid color marker drawings, which have received international attention, provide detailed reenactments of the vibrant pageantry of New Orleans culture, the artist’s community and his personal heroes. The artist currently lives and works in the Lower 9th Ward.

“I want people to get three things. I want people to get the culture of what I’m creating. I want them to get the history of it. Sometimes, I do the marching bands that were tore up after Katrina, and sometimes people don’t know the history of the marching bands, or the history of certain projects. I want them to take me home like they would do a Picasso, put me on their wall, and go “wow.” I want them to be amazed. I want them to be educated, and I want them to be proud of it.”



I remember my grandparents, especially my grandmother, would speak to me about my future. She said, “You can either go to the penitentiary or the cemetery, which one you want to go to?” As a little kid, I was like, “Wow, OK. I need to do right.” This art allows me to do right because I remember when I wasn’t doing art, I was living in the dark stages of my life. I was doing all kinds of wrong things, and with art, it takes me out of doing wrong or even thinking about doing wrong. Art deterred me from the penitentiary. It deterred me from having hundreds of children. It stopped me from being a slave to anyone else but me. (Noma New Orleans Museum of Art)

Bekijk werk :

https://gryder.co/artists/33-dapper-bruce-lafitte/works/

Ik herinner me dat mijn grootouders, vooral mijn oma, met me spraken over mijn toekomst. Ze zei: "Je kunt naar de gevangenis of naar het kerkhof, naar waar wil je?" Als klein kind had ik zoiets van, "Wow, OK. Ik moet het goed doen." 
Deze kunst stelt me in staat om goed te doen, want ik herinner me dat toen ik geen kunst maakte, ik in de donkere stadia van mijn leven leefde. Ik deed allerlei verkeerde dingen en met kunst haal je me uit het verkeerde doen of zelfs maar denken aan het verkeerde doen. Kunst hield me uit de gevangenis. Ze weerhield me ervan om honderden kinderen te krijgen. Ze weerhield me  een slaaf te zijn van iemand anders dan van mezelf.

Vertaling van het woordje ‘dapper’ in de Engelse betekenis naar het Nederlands is eerder ‘goed gekleed’, ’snel, vlot, trendy, modieus, flitsend en heeft dus niet veel met de Nederlandse betekenis te maken waar het eerder ‘moedig’ betekent.

‘A dapper man is dressed in a fashionable and tidy way.’