KLEIN BEELDVERHAAL

horen zien en zw

Dit zijn de deugden hier ten lande goede vriend uit ’s werelds hoofdstad:

Horen, zien en zwijgen.
En om ons moreel te troosten: no evil.

Geen kwaad te horen, nocht te zien of uit te spreken.

Zoals men blinden troost: ach wees gelukkig
de lelijkheid blijft jou bespaard.

Of aan de stommen zegt:
Al het gesprokene is leugentaal.

Of zelfs de dove schrijft:
weet dat alleen lawaai de dagen vult.

Maar dit is ’t seizoen van spreeuwtjes in de moeĆ« bomen
die zomerzot nog de bladeren blosjesrood doen kleuren.
En zware houtduiven roepen op hun uitgevlogen kinderen,
terwijl de langere nacht zijn mistige benen rekt in stilte.

Maar dit is ’t seizoen van ’t zachtste licht, op daken eerst
gestreken en daarna in harde straten uitgewreven,
het medicijn voor winterharten en oude zomerblaren.
dat kaalheid heelt en het tot zuivere lijnen in de luchten smeert.

En is dit ’t seizoen van weinig woorden op een steen geschreven,
ik spreek ze uit en zeg je naam waarmee ik in het kinderdonker
op je riep en jij mijn angsten met je toverwoorden in liet slapen.
en ik langs diepe sprookjesbossen steeds verder van je wegliep.