morisot pink dress.jpg

27.

Een gast-seminarie deze week en de uitnodiging de heer Philippart te vergezellen waren dankbare aanleidingen om Brussel enkele dagen voor Parijs in te ruilen. Wat betekende ‘ver’ nu beide hoofdsteden minder dan één dag treinreis van elkaar waren verwijderd? Met boeiende gesprekken was overigens de tijd op het spoor aangenaam en snel voorbij gegaan. En of beide heren haar in het restaurant van het Grand Hotel mochten uitnodigen voor een intiem diner in een van de beste gelegenheden van de Franse hoofdstad? Boulevard des Capucines?  Inderdaad recht tegenover het atelier van Nadar. Op de hoek  van het Grand Hotel met de rue Auber en de rue Scribe moest het jonge paar zeker de boutique Pannier-Laboche bezoeken. ‘Gekend als ‘les magasins de l’ Escalier de Cristal ‘ zou de vrouw des huizes er de mooiste porseleinen serviezen kunnen bekijken, degelijke imitaties van het onbetaalbare Sèvres, om de prachtige vazen in alle formaten, de unieke huisdecoratie en stijlvolle lustrerie niet te vergeten, nu…’ Beide heren hadden elkaar betekenisvol aangekeken. Als schooljongens met een geheimpje legden ze hun wijsvinger op de lippen en daagden plagerig Emilie  uit. ‘Laten we deze avond de geheimen bij een lekkere champagne van het huis verklappen,’ zei de heer Philippart en of het liefdevolle gezelschap hem wou excuseren, hij had in de burelen van de Compagnie d’ Orléans-Rouen op de chaussée d’ Antin nog een dringende zaak te regelen.

nadar_pierrot.jpg
Of zij gelukkig was, of ze haar dagen kon vullen met Parijs? Ze dacht aan de innigheid die er tussen haar en het kind was gegroeid, de vanzelfsprekendheid van de kleine dingen, het creëren van eigen rituelen, de nieuwsgierigheid naar de andere levens, maar ze knikte alleen maar en verbaasde zich over het gevoel van zelfverdediging dat haar overviel toen ze hem onaangekondigd terugzag. Hij doorbrak de kring van de voorjaarsdagen, herinnerde haar aan het aarzelende bestaan dat ze samen in zijn drukte hadden geleefd, en hoe ze zich alleen in de stilte van het landhuis of op haar appartement bij de Saint Cathérine en nu in Parijs had hersteld van de bevreemding die ook in hun intiemste momenten aanwezig bleef.

Hij vertelde haar over zijn werk aan de universiteit, hoe hij het voorrecht had de ideeën van Balat in uitvoerbare constructies bij Durieux te mogen plannen, hoe hij hem had voorgesteld de ronde wintertuin met slechts vierentwintig zuilen te steunen waar het er waarschijnlijk zesendertig zouden zijn, en hoe hij in zijn gesprekken met de archtitect de twijfel voelde -of was het angst- om de uitvoering in glas en metaal bouwkunst te noemen. Zij had het over haar ontmoetingen met César Franck, de avond bij de Viardots, het orgel in de Saint Clotilde, de vorderingen van Léon die wandelingen met ‘ijs’ van Pa-rijs aanduidde.

morisot studie young girl.jpg
Omdat ze wisten dat Jeanne elk moment met het kind kon thuiskomen, hielden ze slechts elkaars handen vast, was een kus de uiterste poging om elkaar van hun wederzijds verlangen naar meer te verzekeren, en begroetten ze opgelucht de teruggekeerde wandelaars. Léon vluchtte in mama’s armen, wilde het eerste kwartier niet door Emile worden aangeraakt en ging tenslotte waggelend richting uitgestrekte vader-armen die hij onder luide aanmoediging van de aanwezigen bereikte.

Hij loopt al van me weg, dacht zij. Niet droevig, noch berustend, eerder zoals je ’s morgens beseft dat het straks weer donker wordt.