XVM64e0413e-ffbe-11e4-a526-407458b54e5a-805x453.jpg

 De rozen uit Adonis’ tuinen,
De vluchtigen, bemin ik, Lydia, rozen
Wiens dag van ontluiken
Hun dag van sterven is:

Eeuwig is het licht voor hen,
Al bij zonsopgang geboren, verwelken zij
Voor Apollo’ s wagen
Zijn zichtbare weg gereden heeft.

Maken wij zo ons leven tot een dag,
Onwetend, Lydia, uit vrije wil,
Dat er nacht is vòòr en na
Het beetje dat wij duren.

 (11.7.1914)
Ricardo Reis (Fernando Pessoa) Oden.

As rosas amo dos jardins de Adònis,
Essas volucres amo, Lidia, rosas,
           Que em o dia em que nascem,
           Em esse dia morrem.

A luz para elas é eterna, porque
Nascem nascido jà o sol, e acabam
            Antes que Apolo deixe
            O seu curso visivel.

Assim façamos nossa vida um dia,
Inscientes, Lidia, voluntariamente
            Que hà noite antes e apos
            O pouco que duramos.

39b27ad71b775bcfea2110eda32baaa3.jpg

(Berthe Morisot (1840-1895), Enfant dans le jardin des roses)