ach Tamara, de sleutel tot het witte boek

kies tussen
het pistool
of
voor het woord
dat knaagt tot op het bot.

omarm nooit
wie zijn laarzen poetst

de straten van Berlijn
wisten
waar die minnaars voor stonden.

kus de bleke man
die ook in het morgenlicht
zijn liedjes schrijft.

---

 

Le printemps,
meisjes weten waarom

en mannen
stamelen
de vlinders in de koude lucht

omarm in mij
de vrouw

schuil in de verlaten steden
van mijn hart

wij zijn altijd thuis
ik ken je schouder in het donker
ik ken je lippen
als je naar de sterren fluit

le printemps
en nergens een boom in bruidsgewaad

---

weet je nog
Sint Petersburg in de lente,
als de stad naar
schelpen ruikt

want ben je mooi

één vrouw is mijn geliefde
twee vrouwen de stad
waar ik geboren ben

---

Adam
en Eva

hier
ligt god op de loer

in zijn tuin van eden
schiep hij hen
man en vrouw

zelfs een god
kent vlagen
van jaloezie

zo werd een man een man
een vrouw een vrouw

de gouden smaak
van appels
hangt
boven de blokkendozen
waarin
zij tevergeefs
proberen
weer man EN vrouw te zijn

elk koppel:
twee mannen en twee vrouwen
dus

---

nu zuigt de nacht
de zuurtjes
van je ogen

tot ze zo klein
als sterrenpuntjes zijn

en helemaal versuikerd
en gesluierd,
o, Tamara

---