Met een beetje schroom en veel bewondering stel ik je deze grote prachtige theepot voor.

Op de onderkant van de unieke theepot is hij getekend door “D. Ferguson, Pigeon Forge Pottery.
En dan begon mijn zoektocht.
Ik neem je mee naar Tenesee, Pine Road in Norris, USA.
In 1935 ontstaat daar het nu bijna vergeten “The Ceramics Research Laboratory” .
Op zoek gaan naar de natuurlijke grondstoffen van de vallei was de opdracht, en inderdaad, de klei van ter plekke bleek wonderwel geschikt om er porselein en keramiek van te maken.(een erg goede soort kaoline, de basisstof van porselein werd er gevonden)

Maar zoals het vaak gaat worden goede projecten om allerlei duistere redenen stop gezet.
Er was echter Douglas Ferguson die in het laboratorium had gewerkt.
Hij huwde de dochter van een pottenbakker en samen begonnen ze in 1946 “The Pigeon Forge Pottery”, in Pigeon Forge, Tenessee, in de nabijheid van “the great Smoky Mountains”met de rode klei van naast de deur.

Het werd een van de eerste toeristische attracties in een streek die weldra een welig vakantie-oord zou worden.

Doug Ferguson kreeg nationale bekendheid en zijn werk kreeg waardering, en ik citeer, voor “the exquisite texture of its fine clay and the richness of its multicolored glazes.”

In 2000 overleed Doug Ferguson en werd de Pottery gesloten.

Deze theepot, een unicaat, getekend is zo’n prachtig stuk.
Kijk naar de mooie glazuren die hij in elkaar laat vloeien en waar water en vuur elkaar schijnen te ontmoeten.

Er werkten verschillende decorateurs in de potterie, maar deze draagt de handtekening van Douglas Ferguson zelf.

Het is een prachtstuk, een van de mooiste items uit mijn collectie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze glazuursoorten waren eerder zeldzaam want meestal gebruikte hij een soort ‘lava’ glazuur op witte, bruine of zwarte achtergrond.
Ook daarvan heb ik nog een prachtige grote schotel in mijn collectie.

Al is Douglas Ferguson nu bijna zes jaar geleden overleden, hij verspreidt zijn aanwezigheid veelvuldig langs dit nagelaten werk.

Als je hieruit thee drinkt, smaakt niet alleen de thee maar voel je de hand van de meester en kijk je met dezelfde liefde samen naar de kleuren van het glazuur.

Ik denk dat we ons te veel blindstaren op de grote ‘kunsten’ terwijl de toegepaste kunst vaak het gedoe en geleuter overstijgt in haar wonderlijke combinatie van vakmanschap en artisciteit.

Degene die deze items koopt, zal een eed moeten zweren hen dezelfde liefde te betuigen.

Dat is het mooie van materialen.
Als ze vals of fout zijn, is het de schuld van de maker.De materialen zelf verraden je nooit.

Zo blauw de hemel of het water
en zacht daarover het intense vuur.

De liefde gelijk.Schroeiend, maar voor altijd.

Nog dromerig blauw,
een meisjesvoet
een glimlach bij ’t ontwaken,
en daarover de ingebrande vurigheid.

Elke smaak,
een mélange van beiden.