Jayme-PsychiatryAnIndustryOfDeath725

mind_meld

Oorspronkelijkheid.

Waar?
Waar beginnen ze?
Onze gedachten.

Waar hangen wij
onze zogenaamde
oorspronkelijkheid
aan op?

Ik besta door het beeld dat de anderen van mij hebben gevormd.
Onze geest is krachtig.
En zwak.

In hoeverre kan ik mijn denk-en voelvermogen losmaken van de overlevingsdrang der genen?

Waarom zijn we zo beïnvloedbaar?
Ook een kwestie van overleven, meneer.

Er was een mens die zichzelf wilde uitvinden.
Op zijn sterfbed vroeg de dood hoever hij stond met zijn uitvinding.
Heb je haast, vroeg de uitvinder.
Het is een kwestie van tijd, dat is juist, antwoordde de dood.
Geef me nog enkele dagen, ik ben er bijna.
Vandaag ben je er geweest, zei de dood ongeduldig.

Jij hebt geen hart, dood.
Dat heb je goed opgemerkt, uitvinder. De dood heeft inderdaad geen hart, want met een hart zou ik ziek worden van medelijden of smelten van jaloezie.

A_frame_of_mind_by_dechobekToen begreep de man dat hij ook al jaren dood was terwijl hij het leven wilde uitvinden.
Groen van zelf-medelijden.
Rood van jaloezie.

Terwijl hij zichzelf wilde uitvinden, liepen de kinderen in de regen.
Ze zongen en sprongen in de plassen.

Zoals alle gestorven kinderen dat voor hen hadden gedaan.

Terwijl hij zichzelf wilde uitvinden, jankten de krolse katers en besprongen ze de katinnen.

Zoals generaties katten dat hadden gedaan.

Terwijl hij zichzelf wilde uitvinden, rook het naar spek en eieren.
Haastte de mist zich langzaam tussen de bomen.
En schreef de dood: alles is al gebeurd op de nog natte straatstenen.

Maar een jongen veegde ‘is’ en ‘al’ weg, en veranderde slimmetjes de d van gebeurd in t.

Toen begreep de man het.
Wat zegt hij, vroegen zijn kinderen rond zijn sterfbed.
Alles gebeurt, zei zijn vriendin, ik denk dat hij eindelijk zichzelf heeft uitgevonden.

En dat schreef ze op zijn grafsteen:
Mijn vriend rust hier.
Alles gebeurt, waren zijn laatste woorden.