2631323963.2

Nu we in bankcrisistijden leven, is het misschien goed om je mooi portret van een van de grootste geldschieters uit jouw tijd, Jacob Fugger, bijgenaamd ‘De Rijke’ te tonen.  In feite werden met hun geld de nodige keurvorsten omgekocht (lees: betoelaagd) en was de keizer van het Roomse Rijk hen in alle betekenissen van het woord ‘schatplichtig’. Zoon van een goed boerende wever (het goddelijke monster in de 15de-16de eeuw?) leerde in Venetië de trukjes van de dubbele boekhouding.  Hij had geld maar geen kinderen, een lot dat hij met jou deelde. Hij was het die Karel V zo’n 850.000 florijnen uitleende, dat is de waarde van drie ton goud waarmee hij makkelijk de keizerskroon kon verwerven ten nadele van Frans I. (deze kreeg slechts 543.000 florijnen).  Terwijl jij naam kreeg -en dat was al in de jaren 1490- was deze familie druk bezig met de koper- en zilvermijnen in Tirol, om de ertsmijnen in Silezië niet te vergeten.

Toen je vier jaar oud was kocht je vader een groot huis in Neurenberg ‘Unter der Vesten’ Daar installeerde hij zijn goudsmederij op enkele passen (twee huizen verder) van je leermeester Michael Wolgemut.  Aan jullie gevel het uithangbord met de dubbele deuren. (je naam Dürer die je vader vaak nog als Türer schreef kwam uit de analogie met het Hongaarse woord voor deur, Eytas, het langverdwenen dorpje waarmee de stam ajto-deur verweven was) Hier zou je dus Vanderpoorten kunnen heten.

Vlakbij woonde je dooppeter, de uitgever en drukker Anton Koberger, de schrijvende arts Hartmann Schedel, de auteur Johannes Neudörffer en de schrijver-humanist Christoph ScheurlVan Wolgemut maakte je een prachtig portret.  Je noemde hem je tweede vader al werd je als leerling door de andere leerlingen wel gepest. (je talent, je hang naar mooie kleren, je….?)

3222691347

Wolgemuth was in de leer geweest bij Hans Pleydenwurff, een groot schilder wiens plaats hij had ingenomen na zijn dood in 1473, en wiens weduwe hij tot vrouw had genomen.

Pleydenwurff had twee grote vernieuwingen van de Vlaamse schilders Jan van Eyck en Rogier Van der Weyden  ingevoerd en toegepast in zijn religieuze schilderijen.  Hij verving de gestileerde figuren met de stijve draperieën door figuren met levendige bewegingen en gloedvolle kleuren terwijl hij de gouden achtergrond door een realistisch landschap verving.

Dit portret, drie jaar na Wolgemuts’ dood gemaakt voorzag je zelf van commentaar: ‘En hij was 82 en leefde tot het jaar 1519, toen hij stierf op de dag van Sint Andreas (30 november), in de vroegte, voor de zon opging.’

De drie leerjaren in het atelier van deze man hebben op jou een blijvende stempel nagelaten.  Hier zou je voor de eerste keer in aanraking komen met de techniek van de houtsnede, nog geen eeuw oud, maar geschikt voor de boeken van buurman Anton Koberger. (Hartmann Schedel: Kroniek van de Wereld)

Het portret van Wolgemut straalt warmte uit.  De ziel heeft het gehaald op het oude lichaam. Een ziener wiens leerling dat zien over Europa zou verspreiden.