1.jpg



Rainer Maria Rilke woonde tijdens de laatste jaren van zijn leven in het nu eerder droevig bekende Sierre.  Hij schreef er ‘de Elegieën van Duino’ en ‘Sonetten aan Orfeus’.

Een tekst die mogelijkerwijze de diepere associatie aangeeft is zijn ‘Kindertijd’

 

Ik voel mij als iemand
die u aan uw kindertijd moet herinneren.
Nee, niet alleen aan de uwe:
aan alles wat ooit kindertijd was.
Want het gaat er om
herinneringen in u op te wekken,
die niet de uwe zijn,
die ouder zijn dan u.

Verhoudingen moeten worden hersteld
en samenhangen vernieuwd,
die van ver voor uw tijd zijn.

Rainer Maria Rilke

En uit de achtste Elegie:

Und wir: Zuschauer, immer, überall,
dem allen zugewandt und nie hinaus!
Uns überfüllts. Wir ordnens. Es zerfällt.
Wir ordnens wieder und zerfallen selbst.
Wer hat uns also umgedreht, daß wir,
was wir auch tun, in jener Haltung sind
von einem, welcher fortgeht? Wie er auf
dem letzten Hügel, der ihm ganz sein Tal
noch einmal zeigt, sich wendet, anhält, weilt -,
so leben wir und nehmen immer Abschied.


(De collage bovenaan is gemaakt door Hazel, 12 jaar.)