full16996294.jpg


De negentiende eeuw maakte in haar beeldentaal voortdurend gebruik van elementen uit de sagenwereld.  Het modernisme van deze eeuw waar in korte tijd van middeleeuwse landschappen naar industriële omgevingen  werd gewisseld, met daarbij grote mutaties op filosofisch-wetenschappelijk terrein, kon haar angsten kwijt in een geïdealiseerde droomwereld waarin neo-gothiek, de prerafaëlieten en beeldentaal uit de Grieks-Romeinse godenwereld aanwezig waren. Vooral de opkomende middenklasse was een grage afnemer van deze esthetica terwijl sociale protesten tegen uitbuiting en armoede slechts naar het einde van deze merkwaardige eeuw zichtbaar werden.

 

William_McTaggart_-_Spring_-_Google_Art_Project.jpg

De melancholie, het verliezen van onschuld, het verdwijnen van het idyllische landschap (dat nooit bestaan had) richtte de aandacht op het individu.  Als enkeling was er misschien nog ontsnappen mogelijk. De overaccentuering op kledij, het ridiculiseren van de nouveau riches, de verschijning van de snob of dandy, waren vooral in een standenmaatschappij als de Engelse pogingen om de hypocrisie en de vereenzaming tegen te gaan of minstens te signaleren.

Het zijn heel algemene bedenkingen bij de mooie tekst van Oscar Wilde: ‘Canzonet’.  Hij schreef het gedicht in 1888.  Het verscheen in Art en Letters van april, het jaar trouwens van het ontstaan van het mooie verhaal ‘The happy Prince and other Tales’.

I have no store
Of gryphon-guarded gold;
Now, as before,
Bare is the shepherd’s fold.
Rubies nor pearls
Have I to gem thy throat;
Yet woodland girls
Have loved the shepherd’s note.

Then pluck a reed
And bid me sing to thee,
For I would feed
Thine ears with melody,
Who art more fair
Than fairest fleur-de-lys,
More sweet and rare
Than sweetest ambergris.

What dost thou fear?
Young Hyacinth is slain,
Pan is not here,
And will not come again.
No horned Faun
Treads down the yellow leas,
No God at dawn
Steals through the olive trees.

Hylas is dead,
Nor will he e’er divine
Those little red
Rose-petalled lips of thine.
On the high hill
No ivory dryads play,
Silver and still
Sinks the sad autumn day.

 

The_Death_of_Hyacinthos.gif


Er treden griffioenen op, (Saab gebruikte zo’n griffioen in zijn logo! En ja, ook de vlag van Wales herbergt er eentje.) gevleugelde draken die het goud zouden bewaken. (onvertaalbaar de 3 mooie g-woorden: gryphon-guarded gold: griffioens-geketend goud?) en de arme herder moet het zonder robijnen of parels doen nu hij weer eens -de schuld van de meisjes?- platzak is. Dus wordt een rietstengel geplukt om de bevallige oortjes met een mooie melodie te vullen, mooier dan de mooiste fleur-de-lys (Frans lelie-ymbool) en zoeter en zeldzamer dan de zoetste ambregris.  
Ik weet niet of Oscar Wild besefte dat ambregris uit de darmen van een potvis wordt gewonnen maar blijkbaar is het een kostbaar ingrediënt voor de aanmaak van de zoetste (duurste) geuren in de parfummerie.
En waar heeft hij(zij) schrik voor? De jonge mooie Hyachint is neergeslagen (door Apollo), Pan is afwezig en komt niet meer terug, en geen gehoornde Faun is er in de gele weilanden te zien. Geen god bij dageraad komt steels langs de olijfbomen.
Hylas is dood. Hij was de mooie vriend van Herakles maar werd op tocht naar het Gulden Vlies door nimfen in het water gelokt! Hij zal dus jouw rozenblaadjes-lippen niet meer vergoddelijken. Op de hoge heuvel spelen geen ivoorkleurige dryades meer, boomnimfen die eeuwig leven of net zo lang als de boom waarin ze huizen.  Zilver en stil zinkt de droevige herfstdag weg.

P953_299181.jpg


Nu de mythologie niet meer werkt blijft de minnnaar alleen. Een gevoel van alle eeuwen.
Je moet de mooie tekst vaak lezen, de melodie erin ontdekken, iets wat blijkbaar zelfs hedendaagse muzikanten hebben gedaan.

Of Wilde deze dames had toegejuicht weet ik niet.  Laten we het gewoon houden bij wat hij zelf over muziek zei:“You don’t love someone for their looks, or their clothes, or for their fancy car, but because they sing a song only you can hear.” Tja.

 

Nature___Flowers_Hyacinth_flowers_at_home_065854_.jpg