De nachten, zei mijn kind,
de nachten zijn belachelijk dun
en soms ook afgelikt paars,
of van bladerdeeg
zoals de maan.

Onderwaterzwemmen:
-de wereld kopje onder-
Op veel te dure schepen
liggen matrozen
voor pampus
terwijl sterren
vruchteloos wenken.

In de gele buik van een tram
wil ik de stad uitrijden
en de nachtegaal loslaten
die jij in de piano hebt opgesloten.

Iedereen bewusteloos,
maar wij roeien op de vijver
waar de morgen slaapt.
Heb je wel gebeden, vraagt hij,
want zonder bidden
wierookt de mist als gifgas.

Ze heeft gezongen, zegt ze de nachtegaal,
de hazelaar knikte tevreden,
zelfs de kranten waren over haar te spreken.

Op haar schouder
wacht hij op de leeuwerik
om met een duet
uit de parelvissers
de ontwakenden gerust te stellen.

 

Above you can find Exhibit A from the collection. A picture that young Hopper, only 9 years old, drew on the back of his 3rd grade report card. A sure early sign of his talents.

Helemaal bovenaan ‘Boy and Moon van Edward Hopper (1906-1907)

Pen, brush and ink, and transparent and opaque watercolor on paper