Self Portrait
Sue Stone is a British artist who is best known for textural, figurative compositions that often feature a fish; a symbol of her heritage. She was born and raised in Great Grimsby, Lincolnshire which was once a thriving fishing port on the east coast of England. 

Sue is an avid collector of images. The accumulated textures, patterns, colours, texts provide an important source of understanding and awareness of the outside world. The unexpected and the often overlooked become her reference library consisting of many thousands of photographs.
Memories of Gren

De innovatieve textielkunstenares Sue Stone is lid van de 62 groep en de Society of Designer Craftsmen. Zij studeerde mode aan de St Martins School of Art en borduurwerk aan het Goldsmiths College in Londen in de jaren zeventig. Zij woont en werkt nu in Noord Oost Lincolnshire.

Ze gebruikt hand- en machineborduurwerk als een middel om kunst te te maken. Haar inspiratie haalt ze uit onderwerpen uit zowel het verleden als het heden, die allemaal in verband staan met haar eigen leven en omgeving. Haar werk bevindt zich tussen de angst van de beeldende kunst en de therapie van het maken en is vaak figuratief en regionalistisch, meestal verhalend en soms met een surrealistisch gevoel voor humor.

Mijn eerste invloeden waren mijn vader, die me mijn werkethiek en de vastberadenheid om te slagen gaf, en mijn moeder, die een kledingswinkel had. Zij leerde mij met haar Singer- naaimachine werken toen ik ongeveer 6 jaar oud was en vanaf heel jonge leeftijd wilde ik alleen nog maar kleding ontwerpen en maken, eerst voor mijn poppen en daarna voor mezelf.

Mijn moeder was onwankelbaar in haar steun toen ik aan de kunstacademie wilde gaan studeren in een periode waarin 'meisjes van het gymnasium dat soort dingen niet echt deden'.

Mijn vader was in de jaren vijftig en zestig vishandelaar in Grimsby. Mijn inhoud heeft altijd een verband met mijn eigen leven of omgeving. Ik verwijs naar familie en vrienden, de kust van Lincolnshire en omgeving, naar Grimsby's afhankelijkheid van de visindustrie en de trieste teloorgang daarvan en naar de tijd die ik in Londen heb doorgebracht en naar mijn reizen, zowel in binnen- als buitenland.
Ik studeerde Fashion Design aan de St Martins School of Art en vervolgens Textiel/Borduurwerk aan het Goldsmiths College in Londen, waar ik les kreeg van Constance Howard, Christine Risley, en Eirian Short. Alle drie hebben ze sindsdien een invloed op mijn werkpraktijk gehad.

Constance Howard was een kleine charismatische persoon met helder groen haar en de eerste keer dat ik haar ontmoette stelde ze zich voor als Mrs Parker. Ik had geen idee wie ze was op dat moment of van haar belang bij het vestigen van textiel als kunstvorm in de 20ste eeuw. Ze was gewoon Mrs P, een inspiratie voor al haar studenten die mij mijn levenslange liefde voor borduren hebben gegeven.
A family’s life 1
Mijn gekozen medium is geborduurd textiel. Mijn technieken zijn eenvoudig en rechttoe rechtaan. Ik combineer hand- en vrije machinesteken met appliqué en weven met de naald. Door een klein vocabulaire van eenvoudige steken te gebruiken en de stoffen en draden te variëren, kan het eindresultaat heel verschillend zijn.

Mijn werk leeft in het ongewisse ergens tussen de angst van de beeldende kunst en de therapie van het maken, waarbij de inhoud voorrang krijgt op de techniek.
Boxing Day with Grand Dad

Het meeste van mijn werk ontwikkelt zich tijdens een lange, trage periode, waarbij het maanden of zelfs jaren kan duren voor grote stukken tot stand komen. Veel denken, dan beelden verzamelen, soms tekeningen maken, voordat het uiteindelijke werk op een computerscherm tot leven komt. Ik gebruik de computer als een hulpmiddel om zowel te experimenteren als tijd te besparen bij het compositieproces. Als de compositie eenmaal vaststaat, reduceer ik alles tot een eenvoudige lijntekening in Adobe Photoshop.
Daarna print ik alles uit in A4 tegels met behulp van Adobe Illustrator.

Dan komt het spannende gedeelte, het beginnen met stikken. Het grootste deel van mijn tekening wordt direct in stitch gedaan met vrije bewerking en het inwerken met hand stitch waarbij het beeld instinctief wordt opgebouwd totdat het compleet is. Ik heb een routine van werken op mijn naaimachine gedurende de dag met Radio 4 of muziek op de achtergrond en hand borduren ’s nachts met de TV als gezelschap. Ik zou graag zeggen dat ik in een grote, lichte, luchtige studio werk, maar de realiteit is dat ik op dit moment in een kleine, vrije slaapkamer werk en ’s avonds vanaf de bank in mijn woonkamer, maar hopelijk heb ik zeer binnenkort een studio.

Family Life 2019
Most of my work evolves during a long, slow period with major pieces taking months or even years to come to fruition. A lot of thinking, then gathering images, sometimes making drawings, before the final piece starts life on a computer screen. I use the computer as a tool to both experiment with, and save time with the composition process. Once the composition is decided I reduce everything to a simple line drawing in Adobe Photoshop.
I then print out everything in A4 tiles using Adobe Illustrator.

Then comes the exciting part, starting the stitching. Most of my drawing is done directly in stitch with free machining and the worked into with hand stitch building the image instinctively until it is complete. I have a routine of working on my sewing machine during the day with Radio 4 or music in the background and hand stitching at night with the TV for company. I’d like to say I work in a large, light, airy studio but the reality is that I work in a small, spare bedroom at present and from the sofa in my living room at night but hopefully I will have a studio very soon.

I am currently exploring displacement, a sense of belonging/not belonging, using old family photographs of days out juxtaposed into a modern day environs featuring work by street artists in the East End of London. I enjoy the ‘out of place’, the unexpected, the bizarre and I am an avid photographer who makes a constant visual record as an ‘aide-mémoire’ both at home and on my travels.

The visual artists I admire are diverse, from textile artists, Audrey Walker, who is a master of hand stitch, Alice Kettle, whose work so dynamic and expressive, and Tilleke Schwarz whose work never fails to raise a smile, to mixed media artists, Jae Maries, who started as a painter which shows in her sublime use of colour and the sensitivity of her mark making, and Michael Raedecker, a Dutch artist, now living in London who also combines stitch with paint but often on a large scale over several canvases. I also admire Gaudi architecture, the complex symbolism of painter Frida Kahlo, the wit of René Magritte and the surrealism of Salvador Dalí.

A lot can happen in 50 years

I am currently exploring displacement, a sense of belonging/not belonging, using old family photographs of days out juxtaposed into a modern day environs featuring work by street artists in the East End of London. I enjoy the ‘out of place’, the unexpected, the bizarre and I am an avid photographer who makes a constant visual record as an ‘aide-mémoire’ both at home and on my travels.

The visual artists I admire are diverse, from textile artists, Audrey Walker, who is a master of hand stitch, Alice Kettle, whose work so dynamic and expressive, and Tilleke Schwarz whose work never fails to raise a smile, to mixed media artists, Jae Maries, who started as a painter which shows in her sublime use of colour and the sensitivity of her mark making, and Michael Raedecker, a Dutch artist, now living in London who also combines stitch with paint but often on a large scale over several canvases. I also admire Gaudi architecture, the complex symbolism of painter Frida Kahlo, the wit of René Magritte and the surrealism of Salvador Dalí.

When I first returned to stitching in 2002 my work was purely decorative and mainly abstract but since around 2007 I have seen it become more figurative, more humourous and certainly more surreal.

I feel a move towards a more political stance is evolving, certainly in my thought processes, during which I hope to keep my sense of humour whilst pursuing more serious topics.

Bezoek haar websites:

De stilte in de kleuterklas van net na de tweede wereldoorlog als 56 jochies (meer dan de helft jongetjes) met naald en draad hun eerste tekeningen op de voorgetekende lijntjes maakten, doorprikte kartonnen kaarten die we na de laatste schooldag mee naar huis mochten nemen, samen met de eerste geschreven zinnetjes. Je begreep al heel vlug dat er letters waren maar dat je ook je eigen letters kon verzinnen, dat je met het weefwerk net zo goed kon tekenen als met een griffel. Kleuren samenbrengen van stofrestjes waarmee je toneelkleren ging ontwerpen, kijken hoe het stiksel van de Singer-machine niet alleen je kleren oplapte maar ook de eerste letters van je naam en voornaam erin borduurde als je op kamp ging. De avonden voor de feesten als er tot in de late avond geknipt en gestikt werd, gepast en gezucht, maar, o wonder, de volgende morgen alle spullen als gegoten pasten. Het geheimschrift van textiel, de geuren van de verschillende stoffen, inderdaad waarom zou dit alles net als olieverf of klei geen scheppend materiaal kunnen zijn waarmee je kon tekenen en componeren? Sue Stone heeft die oorspronkelijkheid begrepen en nog steeds blijft ze dit zachte medium wonderlijk hanteren. Het was een plezier je te mogen rondleiden in deze betovering.

Met het einde van de kleuterklas eindigde ook onze ‘gemengde opvoeding’. Bij de broeders leerden we in het eerste leerjaar tijdens de gymles het liedje zingen:

Groot soldaatje, klein soldaatje,
moet nu flink marsjeren.'

En dat was tijdens het schooljaar 1950-1951, met de Koreaanse oorlog nog in de lucht.
Portrait of a Lincolnshire Lad 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.