mannendroom (229)

996_5d48e5bfe15d9f7c9d542d7ce8db881c


We waren met een dertigtal mensen samen gekomen, tussen de 18 en 30 jaar, afgevaardigd door allerlei organen en instellingen en in een mooi gerestaureerd kasteel in het Oostenrijkse Linz zouden we het tien dagen over Europa hebben.
Het was het jaar 1964

Er kwamen sprekers die het konden weten, we hadden zelf een referaat voorbereid, kortom de jonge hemelbestormers van het toekomstige Europa.
Als ik nu door mijn boekje blader zie ik verschillende namen van toen terug opduiken op allerlei belangrijke posten van datzelfde Europa, vooral de Italiaanse vrienden van toen.
Wij waren met drie Vlamingen en zorgden meestal voor het tolken tussen de verschillende deelnemers.

Degene die mij de liefde voor Europa bijbracht was mijn geschiedenisleraar uit de laatste jaren van het middelbaar onderwijs, een eerwaarde heer, en edel mens die wij in de wandeling “Fitteke” noemden en die in de groep van het toenmalige priesteroverschot eerder een onopvallende figuur was.
Nochtans bestelde hij de JRO Aktuelle Landkarten, een tijdschrift in kaartformaat dat per maand actuele vraagstukken in beeld bracht, was hij uitstekend op de hoogte van de “veelbelovende” kernenergie en had hij een visionaire blik over de EGKS (de Europese Gemeenschap van Kolen en Staal) die zich in een politieke gemeenschap zou omvormen.

Wij waren jong en wreedaardig want als hij zijn hoorapparaat in zijn oor had deden wij alsof we luidop met elkaar praatten tot hij het ding luider zette en wij dan een ijzeren lat lieten vallen, maar die gemeenheid zal hij ons met zijn brede kijk op het menselijk gebeuren zeker vergeven hebben.

Hij was geen breedvoerige verteller, eerder zuinig met woorden, maar zijn analyses bleken telkens weer gedurfd en uitgebreid gesteund op allerlei persoonlijk opzoekingswerk.
Hij was een Europees mens, en het was door zijn wijze lessen -hij maakte ons nieuwsgierig om zelf verder te lezen en te studeren- trok ik naar Linz, naar het gerestaureerde kasteel waarin de toekomst van Europa zich verzamelde.

Hij en de toenmalige chef van het lerarenkorps legden ook de basis voor “de onzichtbaarheid”, namelijk dat wat je deed belangrijker was dan de uitvoerder. Zij waren daar levende bewijzen van.

Ik weet ook nog dat we “bergschoenen” moesten meenemen want het congres zou in Oostenrijk doorgaan.
Nu is Linz en verre omgeving zo plat als Nederland, maar het zei al iets hoe weinig we van elkaar wisten.
Ik richt dus met het eerste stuk van dit schrijfsel een klein monumentje op voor Fitteke, en ik leg mijn oor te luisteren hoe hij de “crisis” van nu zou bezworen hebben.

“Het is vooral een mannendroom gebleven,” hoor ik hem zeggen.
“het begon met Zeus, supervent bij uitstek, die zich in een stier veranderde om de schone Europa op zijn rug te krijgen, en dat te veel aan mannelijkheid, daar leidt Europa nog steeds aan.”

Een mooie gedachte om te ontwikkelen.

WORDT VERVOLGD