GALLERIE

 

Cineastenogen heb je dus.
Ogen die niet alleen de beelden componeren maar ze dadelijk door hun bijna direkte compositie laten spreken.

Dat is inderdaad het resultaat van ‘bekend zijn met’.
Ik plaatste je mooie foto’s naast elkaar, de vernissage in de galerie aan de Rosa Luxemburg Platz en de kapotte plaat met uitroep.

dyn008_original_491_368_jpeg_20344_780d5386e34680079e4a49a7f062cf3b

Ik denk dat het jaar nul (1945!) zich vaak herhaalt, wellicht minder bloedig aan de buitenkant maar met dezelfde snijdende meedogenloosheid (het wreedste woord dat ik ken) waarmee we telkens weer onze innerlijkheid, ons ‘bekend zijn met’ terugdraaien naar het primitieve, het oog voor oog en tand voor tand.

I was dead.
Een jaar na de val van de muur was ik voor een regie-opdracht in Berlijn, in het net opgedoekte Oost-Berlijn, en het werd duidelijk dat het zoveelste Wirtschaftswunder de scheiding niet kon helen laat staan uitwissen.

dyn008_original_462_355_jpeg_20344_6cf056540af2b10b9f6d34f500cb7284

En in mijn knipsels heb ik het schilderij hierboven gevonden, een schilderij van Gerhard Sperling (1908-1975) dat de titel kreeg: In Berlin 1934.

Ons huis was net één jaar oud, ikzelf nog tien jaar van de aardse kringloop verwijderd, en…inderdaad Gide was dat jaar ook in Berlijn.

Schrijver Erich Ebermayer beschrijft en de ontmoeting en het belang van Gide…voor Duitsland:

‘J’ai vu André Gide un soir, dans un théâtre de Berlin, sans savoir que c’était André Gide. Ses yeux me fascinèrent, ainsi que son incomparable front. Je demandai à des amis qui était ce spectateur dans la troisième rangée : — André Gide.Il en alla de même pour moi en ce qui regarde son œuvre. Quand je commençai à le lire, il y a des années, je n’avais pas le moindre soupçon de son importance pour la France, pour l’Europe et — last not least — pour l’Allemagne. Je lisais tout simplement sans m’arrêter. Ses yeux me fascinaient, ces yeux qui voient à travers le cœur de l’homme. Ce front qui sait, connaît et comprend toutes choses : toutes les passions et tout ce qui fait la joie des hommes.Le fait que mon effort à moi : — deviner l’énigme de l’âme des jeunes gens et les représenter, — s’est approché parfois de l’œuvre du maître français, a été pour le débutant que j’étais une satisfaction particulière et personnelle.Il est impossible d’imaginer sans Gide la vie de la jeunesse européenne pendant la 3e et la 4e décade de notre siècle.’

Zijn verblijf in Berlijn in 1934 was een poging om Goebels te ontmoeten, om bij hem persoonlijk de vrijlating van opgepakte communistische voormannen te bekomen na de herrie rond de brand van de Reichstag.

Zijn pogingen liepen op niets uit.
De mooie jongens waarvan hierboven in de Gallerie een beeld keken al naar het opschrift I was dead.

Tussen de chaos van de verhuis naar Antwerpen en het onderhandelen over huurprijzen en organiseren van mijn ‘salons’ in de Venusstraat, 19, weldra verder.