embracing_the_feelings_kostabi.jpg

9.

Een man van drieëndertig met ervaring, van oogopslag tot orgasme, -het ritme kon naargelang de omstandigheden worden aangepast,- dacht in haar glimlachende onbeholpenheid een signaal te zien de rol van een vlotte minnnaar te mogen spelen, de initiator in wiens armen het frele wezentje bewonderende dankwoordjes kon hijgen, waardoor haar afhankelijkheid een vaste plaats kreeg in het liefdesritueel en hij met een zekere goed gespeelde bescheidenheid zijn wil kon opleggen zonder zich al te veel om haar noden te moeten bekommeren.

Een jonge vrouw van drieëntwintig maakte hem vlug duidelijk dat haar aarzelingen  of wat hij onbeholpenheid kon noemen,  niet dadelijk een tekort aan ervaring, maar eerder aan een te veel van zijn zekerheid kon te wijten zijn, zekerheid van de gids die het bergpad kent maar vergeet dat zijn gezel van het uitzicht wil genieten.

Die verfrissende onwetendheid gebruikte zij om hem te leren kijken. Zij vertraagde zijn wens om haar te bezitten door zichtbaarder te zijn dan het wezen dat hij tot op dit ogenblik had waargenomen.  Bijna spottend, de draai van haar linkerschouder, het zachtjes drukken waardoor ze haar hele lichaam voelbaar maakte en haar lippen lange strepen op het zijne liet schrijven, nieuwsgierig naar de smaak.

Ze trok zich terug als hij haar ongeduldig wilde veroveren, glimlachend de wijsvinger in de hoogte zoals je een kind vermaant, het laken tot aan de rand van haar borsten.  Ze leerde hem niet alleen kijken -de meeste mannen denken vlug dat ze deze kunst bezitten,- maar liet hem aanvoelen dat het om ‘zien’ ging, zoals zij nieuwsgierig was naar zijn wezen, de manier waarop hij zich kleiner maakte of het wegdraaien van zijn hoofd waarin ze de gekwetste jongen zo liefelijk terugvond.

Het verwarde hem maar intrigeerde hem ook.  Er ontstond een wonderlijke balans waarin ze waarnemer en waargenome waren.  Hij leerde zichzelf bekijken via haar ogen, en de manier waarop ze hem aanraakte liet hem de eerste maal de dodelijke kring van zijn verdoken verlegenheid verlaten zonder zich in de rol van vriendelijke heerser te moeten afschermen van het daarachter liggende niets.

Ze beseften dat dit spel volgens andere regels werd gespeeld dan de gewoonten waarin hun ouders met elkaar het bed of sporadisch zichzelf hadden gedeeld. Ze spraken er niet over, keken uit naar het volgende moment waarin ze elkaar terugvonden en verloren, vluchtten van de wereld weg zoals alle nieuwe minnaars in de eindeloosheid geloofden en wrongen zich weer in de nauwe huid van de tijd.

Was aanvankelijk het meisje achter het orgel in Maubeuge vooral een aantrekkelijke jonge vrouw geweest die in de wereld waarin hij zich bewoog zich best kon handhaven, met de komst van het kind verscheen er een troonopvolger maar ook een stevige mededinger die haar helemaal opeiste. In zijn wereld was er het   steeds maar aangroeiende werk, de polytechnische school, de mogelijke contacten met Balat en de Société Anonyme des ateliers de Dyle te Leuven die de koninklijke opdracht zouden uitvoeren.

Nu de winter naderde en het landgoed maanden zou gesloten zijn voor verfraaingswerken en de constructie van de oranjerie, reisde Emilie met het kind en Jeanne naar Lille waar haar vader dichtbij de Catherinakerk een appartement had ingericht zodat de bel étage in de rue Royale helemaal vrijkwam voor een man met plannen.

Op de Berlijnse beurs begonnen de aandelenkoersen dramatisch te dalen.