vanitas-flower-still-life-willem-van-aelst

Alsof rozen hun tijd niet kennen
legde hij op het koude marmer zijn zakhorloge,
-but Alice isn’t here anymore-
zit op school en worstelt met staartdelingen
en de dt als zij tegenwoordig is.
Maar toverde mijn kamer om tot winkel, bediende
onzichtbare klanten, was even station, verkocht
daarna ook ticketten voor verre landen,
hing voor mijn boeken kaarten van Australië
en voor bijna geen geld kon je van daaruit naar Italië.

Leert zoals de rozen luisteren naar het tikken,
kijkt in de spiegel en wil nog niet uit Wonderland,
hoopt dat rozenblaadjes de wijzers lang bedekken,
hamsters een oneindig leven hebben
en allerzielen voor bejaarden voorbehouden blijft.

Terwijl zij de treinen naar Mongolië omroept,
bloeien in de laatste uren van de zomertijd
rozen in mijn hoofd.

P1000968_Fotor

(het schilderij bovenaan is van de Hollandse schilder Willem van Aelst, 1626-1683)

Toen ik deze tekst schreef, was die kleindochter bijna tien, nu wordt ze achttien en reist ze de wereld rond zoals wij al eens van Turnhout naar Kasterlee fietsten.