Een van de oudste en ook mooiste stukken van onze collectie is dit koffertje.

Zo’n veertig centimer lang, hout met leder overtrokken, een prachtig slot en een koperen handvatje dat -naar ik vermoed- er in de 19de eeuw is opgezet ter vervanging van het oorspronkelijke.

De tand des tijds heeft er aan geknaagd, er zijn stukjes hout vervangen en ook de scharniertjes zijn van latere datum, maar in zijn geheel heeft het de meer dan tweehonderd jaar goed doorstaan.

Ik hou vooral van de gewelfde vorm van het deksel, de diepe lederkleur met ruiten decoratie en zijn stevig nutteloos slot

dyn003_original_448_336_jpeg_20344_abafb65e9ce02c3f50163f50bd7beea3

Binnenin is het koffertje beplakt met bedrukt papier.
In het deksel ben ik bij een hoofdstuk uit een kunstboek over Romeinse beeldhouw- en schilderkunst uitgekomen, en onderaan en aan de zijkanten zijn er uitreksels uit een Schots tijdschrift over landbouw te lezen en vond ik een aanduiding van de tijd waarin het drukwerk althans ontstond: 1796-1797.

dyn003_original_448_317_jpeg_20344_373c4ccf9998540abfa15ebbe375bea3

Een mooie combinatie.
En helemaal Romeins.
Beeldhouw- en schilderkunst en notities over de graanoogst en een reply op een ingezonden landbouwersbrief.

De eigenares (straks meer daarover) had ofwel geen hoge hoed op over de Romeinse kunst, ofwel bezat ze genoeg kennis daaromtrent zodat ze het boek of tijdschrift als binnenbekleding kon gebruiken.

dyn003_original_448_270_jpeg_20344_f26ad1c40293fd9baa4db90323ba6d81

Onderaan is de naam en adres van de eigenares gebrand: Mss Fauvell Jersey en dan het adres aan de linkerkant waarvan vooral de straatnaam ‘North Castlestr’ nog leesbaar is.

En wie nu die juffer of mevrouw Fauwell is geweest, blijft een raadsel.
Waarschijnlijk iemand die niet altijd op het eiland is gebleven, maar waarschijnlijk rondreisde, familie had in Schotland (?) of…

Je moet de mysteries laten wat ze zijn, namelijk mysteries.
Haar koffertje kun je altijd in de Venusstraat, 19 komen bekijken en zelfs kopen.

Goedkoop is het niet, want de eigenzinnige vormgeving en zijn lang leven maken het uiterst waardevol.

Stiekem hoop ik dat ik het kan bijhouden, maar iemand die er inderdaad 250 euro voor over heeft en met de hand op het hart belooft er goed voor te zorgen, mag de nieuwe eigenaar(es) worden.

Als je heel stil bent, hoor je de zee.