zwart.jpg

11.

Zou je op het doopfeest de twee grootmoeders van neonatus Léon de Lunden  vergelijken dan leek er inderdaad een wereld van verschil tussen de flamboyante vrouw  met een robe à corsage cintré baleiné, helemaal in vergroend geel satijn met opgestikte witte tule en lichtgele bloemen op de schouder, en de eerder ingetogen dame in een robe ajustée sans découpe à la taille, met officierskraagje, voorzien van gedrapeerde tournure, het geheel in zwarte wol. Dezelfde zin voor goede smaak en dure haute coutûre verenigde hen, al bleek die bundeling eerder aan het vermogen van hun echtgenoten dan bij hun persoonlijkheid zijn oorsprong te vinden.

Mevrouw Marie Louise Sannier, geboren Liebaert, kwam uit een rijke Brugse koopmansfamilie gespecialiseerd in fijne stoffen, kerkgewaden en aanverwanten. Ze was in tegenstelling met het model en de kleur van haar opmerkelijke verschijning een stille vrouw die schroomvol bekende dat de zaak haar verplichtte de mooiste stoffen uit hun collectie te dragen, een familiegewoonte waarvoor  zij enkele bekwame couturiers in dienst hadden genomen die uitzonderlijk ook op bestelling werkten voor extra familiale opdrachten. Ook bij eremissen van  de clericale leden leverde de zaak de laatste nieuwe modellen uit de religieuze sector, zeker als een aantal kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders de feestelijkheden met hun aanwezigheid vereeerden.


De eerder strenge maar wel doordachte aanpak van mevrouw de Lunden, geboren Pauline Derijckere vond zijn inspiratie in de aanwezigheid van talrijke militaire verwanten, oorspronkelijk uit den Haag afkomstig, maar na de Belgische Omwenteling in Gent, Antwerpen en Brussel met de diverse partners achtergebleven en volop bezig zich te vermengen met voorname leden uit de Belgische krijgsmacht. De vader van Jean Philippe was al werkzaam bij het Hollandse vestingswezen  in het kader van Wellingston’s barrière en had met baron Krayenhoff samengewerkt. De recente dood van moeder Derijckere verplichtte Pauline tot het dragen van dit sobere zwart.

177.jpg
Toen de gasten vertrokken waren verwisselden beide dames hun jurk en kwamen zonder enige waarschuwing bij de heren in het rooksalon zitten. Ze waren beiden net achtenvijftig geworden, geboren dus in het jaar 1815 waarin het Koninkrijk der Nederlanden ontstond. Louis merkte op dat vrouwelijke bedienaars, gekleed in dit model, de aandacht van het goddelijke zouden afleiden ook al waren de talrijke knoopjes vooraan tout au long een duidelijke waarschuwing je begeerten in toom te houden. Jean Philippe prees de wellust terwijl Pauline een reverence maakte. Hij dacht aan Henriette, niet eens zo oud als zijn schoondochter, assistente bij de afdeling rollend materieel, en hoe hij met een zekere genietende traagheid haar van deze jurk zou bevrijden.


De jonge ouders kwamen binnen. Het kind sliep al een tijdje.
‘Verwacht niet dat wij ook nog eens van kleren gaan wisselen,’ lachte Jean Philippe terwijl hij een sigaar opstak.

 

bloem.jpg