Voorlezen Albert Anker

Als je even de moeite doet om bij de zoekfunctie van dit blog de naam ‘Albert Anker’ na te vlooien dan merk je dat er in 2006 al eens een bijdrage over deze Zwitserse schilder is geschreven.

Talloze keren schilderde Anker jochies tussen zeven en elf jaar en het veilinghuis dat het prachtige aquarellen te koop aanbiedt verduidelijkt:

‘These fine works tend to be permeated by humanist spirit and pedagogic ethics, in the manner of J. J. Rousseau and Johann Heinrich Pestalozzi.’

Waren kinderportretten in de negentiende eeuw eerder het bevestigen van de familie-status, Anker toont werkelijke belangstelling voor het wezen van zijn modellen, hun leefwereld, hun activiteiten.  Dat was behoorlijk nieuw.

In 1901 was de kunstenaar door een trombose getroffen die zijn rechterhand verlamde. Daardoor was hij niet in staat om grote olieverf-schilderijen te maken.  Hij werd gedwongen zittend in een stoel te werken, zijn schildersmateriaal op zijn schoot en kon daardoor enkel aquarelwerk maken. (wat hem niet belette er zo’n 600 te produceren)

Dit model schilderde hij twee maal in olie jaren voor hij dit portretje aquarelleerde zodat het meisje het handelsmerk werd van de artiest uit Bern.

Dit portretje is niet groter dan 34 x 24 cm, getekend en gedateerd 1907.  De schattingsprijs: 40.000 – 50.000 euro. (Veilinghuis Lempertz-Keulen)

vogel.jpg

Ook druk bezig met een boek deze twee kinderen, Carl Christian en Friedrich Vogel door hun vader Christian Lebrecht in beeld gebracht. (olie/canvas 58 x 68.5 cm)

Christian Lebrecht Vogel was in zijn tijd niet alleen een succesvol schilder maar ook een zeer geachte kunst-theoreticus verbonden aan de academie van Dresden. Befaamd om zijn kinderportretten, zeker na zijn huwelijk in 1787, schilderde hij hier zijn zoontjes Carl Christian en Friedrich voor een landschap terwijl ze met een prentenboek bezig zijn.  Het tafereel was zo succesvol dat er verschillende versies van zijn gemaakt waaronder eentje voor koning Friedrich August van Saksen dat nog steeds te bewonderen is in de Gemäldegalerie Alte Meister in Dresden.

Om het doek te dateren kun je uitgaan van de geboortedatum van zijn oudste zoon, 1788 en er dan drie of vier jaar bij te tellen: 1791/1792. Bij Lempertz is de schattingsprijs tussen de 7000 en de 9000 euro.

En om de vergelijking nog even verder te zetten dit prachtige doek van Bernhard Kretzschmar (1889-1972) uit 1916: twee jongens dus.

kretzschmar(1889-1972).jpg

Leerling aan de academie van Dresden sloot hij vriendschap met Peter August Böckstiegel en Conrad Felix Müller met wie hij ongeveer rond de tijd van dit portretje de beweging ‘1917’ stichtte. Nadat hij de eerste wereldoorlog als ‘Sanitätssoldat’ had doorgemaakt keerde hij terug naar Gostritz bij Dresden.  In 1920 vernietigde hij al zijn werken en begint daarna expressionistische  en ekspressief realistische grafiek te maken waarmee hij snel bekend en beroemd werd. Dit werk uit 1916 kende dus blijkbaar genade en is daardoor dan ook zo zeldzaam als overblijvend werk uit die periode.

Hij werd bekend als vooraanstaand kunstenaar van de neue Sachlichkeit, de nieuwe zakelijkheid.
Bij de opkomst van de nazi’s werden  47 werken uit de Duitse musea in beslag genomen en als ‘entartet’ (ontaard) bestempeld.
Bij het verschrikkelijke bombardement van Dresden, 13 februari 1945 ging een groot deel van zijn werk verloren.

Voor het mooie doek van de twee jongens, weldra geveild in het veilinghuis Hejtmanek in Praag wordt zo’n 22.000 euro verwacht. (+ opgeld)

Wie echter werk van hem in zijn bezit wil hebben verwijs ik naar onze eigen collectie waar een mooie ets slechts 155 euro kost.

ishot-8.jpg

Deze mooie gravure stelt zijn (tweede) vrouw Stilijanow Hildegard voor met hun zoontje Peter.
Ze is gemaakt op hand geschept papier met watermerk , in potlood op de achterkant:  p.m. Bernard Kretzschmar , 1950, waarschijnlijk door de weduwe van de kunstenaar Hildegard. (post mortem: p.m.)
Totaal: 53 cm x 40 cm
Gravure: 23 x 30,8 cm

Het kortstondige van de kindertijd dat wij levenslang in ons meedragen verbindt ons over de jaren heen.