790_3021ad770f6663fbe10091af154765c2

Beste Patiënt,

Het ultieme wapen mikt op de geest.
Ik weet dat je de scheiding tussen het lijfelijke en geestelijke veracht, maar met “geest” bedoel ik natuurlijk ook het lichaam, onze zintuigen en dies meer, want het kunstmatige onderscheid tussen materie en dat “andere” is mij net zo vreemd.
Ik wil “geest” hier dan ook hanteren als het denk- en voelvermogen dat wij bezitten tijdens dit bestaan.

Het klinkt plechtig, maar toen ik je ‘bijna-doodservaringen’ in je vorige brief las, fronste ik toch bezorgd de wenkbrauwen, niet alleen die aan een psychiater toebehoren, maar ook die wenkbrauwen waaronder mijn ogen jou als vriend waarnemen, om mijn plechtige stijl nog even aan te houden.

Ik stuur je hierbij de foto van een dubbele schoolbank uit het begin van de 20ste eeuw, ziedaar het ultieme wapen.
Het was uitgerekend Bismarck die zei dat oorlogen niet door generaals in gang gezet worden maar door de onderwijzenden.
Het is goedkoop af te geven op degenen die dag in dag uit om een bete brood of uit gedrevenheid zich met het vak bezig houden, je zult van mij dus geen schimpje op hen horen al zijn er onder hen, net zoals onder psychiaters een aantal die meer dan een schimpje verdienen.

Het gaat mij ook niet om de autoriteit, tenslotte worden we als volwassenen onze eigen autoriteit, dus je zult me geen lans zien breken voor dat soort onderwijs waarin iedereen maar wat doet als iemand er zin in heeft.

Het gaat me gewoon om de HOUDING, niet de mentale houding, neen, heel simpel de lijfelijke houding.
Kijk naar die bank. Hierop ZATEN talloze kinderen en jongeren dagenlang in een houding waarin ze zich de rug moesten krommen en de armen gekruist houden bij wijze van bereidheid tot leren.
Is deze bank een martelwerktuig. Inderdaad, en net zo goed de hedendaagse banken, stoeltjes of weet ik welke mooie dingen die de pedagogische sector aangekocht heeft om de leerzame te laten ZITTEN.
Men zit zoals een gevangene zijn tijd uitzit.
Op zichzelf is zitten niet verkeerd, maar toen ik in Afrika rondreisde zag ik dat de mensen op de grond of op hun hurken zaten ook al waren er banken voorhanden.
Heb je al eens uitgerekend hoeveel jaren wij gezeten hebben?Terwijl ons lichaam om beweging riep, terwijl elke ontdekking beweging nodig heeft (en niet alleen van dat deel in het hoofd), terwijl de wereld en de kosmos beweegt (panta rei!) ZATEN (en zitten) wij. ZIT STIL.

Pleit ik voor een peripathetisch onderricht? Ik kom op voor BEWEGING zoals ik de kleine kinderen zie bewegen terwijl ze de eerste stapjes zetten, een liedje zingen, een rol spelen. Kinderen zitten alleen voor de televisie en aan tafel.

Lieve patiënt, zo lang je in beweging blijft (en ik zie je volop door de tijd en ruimte bewegen) leef je nog. Ik weet dat wij al zittend onze brieven schrijven, al hou ik ook van staande de pen hanteren, ik weet dat we filmen, theater, televisie al zittend (of hangend, liggend, leunend) beleven, maar zo lang je voelt dat je mee met de wereld beweegt (al ga je er regelrecht tegenin), dat je de loop van de sterren nog in je botten voelt, zal niemand je laten zitten.

Ik groet je van harte en wens je veel beweging toe.
Je psychiater, G. Dumortier