gekkenhuis(103)

617_933e68afe8373bcaf0b82593b6ecd76d

Beste G. Dumortier,

Als iemand begint te schelden, bekent hj zijn ongelijk, zijn diepe frustraties, zijn leugens, zijn verkeerd gespeelde verdrietjes, hijst hij zijn witte vlag.

Het is een gezegde van een Oosterse psycho-analyst en ik probeer het op mezelf toe te passen, want waardigheid is het enige wat ons rest.

Ik stuur je hierbij een mooie reproductie van een Hogarth, Het Gekkenhuis. Het is een stripverhaal avant la lettre.

Twee vrouwelijke bezoekers amuseren zich met het bonte spektakel.

Je schreef me ooit dat je overtuigd was dat scheldpartijen en woede-uitbarstingen een mooie camouflage zijn van je eigen gekheid, en dat je tekort aan zelf-analyse ervoor moet zorgen dat je de anderen onder je goorheid bedelft.
Ik acht mijn lot niet zo belangrijk, en het martelaarschap laat ik liever aan degenen die bij gebrek aan persoonlijkheid zich in deze mantel willen hullen.

Als we nu eens doorhadden dat we in hetzelfde gekkenhuis zitten, wij de rechtvaardige rechters zonder oren en hart, wij de eeuwige gelijkhebbers, de pijnlijk gekwetsten.
Of is dat te veel gevraagd, en is die liefde die we moeten opbrengen voor de naasten alleen bedoeld voor degenen die ons prijzen en loven?

Ik buig mijn hoofd, neem mijn toeter, zet de zotskap op en hoop op gezelschap.

Je patiënt, Theodore Silverstein


wat verborgen is (102)

239_1c97904abd984dcf0a8ab31bdab42480

Beste Theodore,

Het is april 1908 als dit geschrift ontstaat:

Uit alles wat ik heb gedaan en heb gezegd
moeten ze niet proberen uit te vinden wie ik was.
Er was een hindernis en die vervormde
mijn handelingen en mijn levenswijze.
Er was een hindernis en die weerhield me
heel dikwijls, als ik mij uit ging spreken.
Mijn meest onopgemerkte handelingen
en de geschriften van me, die het meest verhuld zijn-
daaruit alleen zal ik begrepen worden.
Maar misschien heeft het ook geen zin om er
zoveel zorg en zoveel moeite aan te besteden
om mij te kennen. Later – in een volmaakter maatschappij-
zal ongetwijfeld eens een ander, ingesteld als ik,
te voorschijn komen en handelen in vrijheid.

Je weet zeker wie dit geschreven heeft, de tekst is vertaald door G.H. Blanken, en uitgegeven bij Athenaeum-Polak & Van Gennep, A’dam 1978

Durft er nog iemand iets kopen in je winkel of moet hij of zij daarvoor eerst toelating vragen aan De Morgen?

Je Psychiater G. Dumortier


al zijn de ruiten ingeslagen, de winkel blijft open (101)

796_324e55b646b5a788dab10a54653f3e8a

Beste G. Dumortier,

Je kunt een virutuele winkel ook zijn ruiten inslagen natuurlijk.

En de kreet “koop niet bij Joden” hebben we ook al meer gehoord maar we denken dat het publiek verstandig genoeg is om zich de voorbije tijden te herinneren.

Lees op tijd boeken, lees minder kranten en kijk niet te veel televisie, maar blijf je met schoonheid omringen.
En vooral, blijf zelf nadenken en analyseren.
En tot mijn vrienden: laat niet toe dat ze je “slachtoffer” noemen, je bent en blijft onze vrienden, en een arm om iemand leggen mag dan in dit land al strafbaar zijn, de tederheid is de enige oplossing voor het geweld en de domheid die ons nog te wachten staan.

En tot de leugenaars: voel je nog niet te euforisch, want dergelijke dronkenschap laat schrijnende hoofdpijn na.
En tot mezelf: wie ik ook zou pijn gedaan hebben, één stapje in mijn richting en ik had (en zal) alles gedaan (doen) om het goed te maken, wees daarvan overtuigd.

En tot de wetenschappers: ik weet het, studies over ons maken je niet bemind, maar een beetje wetenschappelijk onderzoek kan brandstapels vermijden.

Beste Psychiater, ik moet eerst nog puin ruimen na mijn Kristalnacht, maar mijn winkel blijft nog even open. En nu weer naar de kern van het leven: spreek en uw mond gaat open.

Lieve klanten, blijf welkom.
Vanuit de diepte kijk ik naar de muzikanten.
Uw puin ruimende Theodore Silverstein