038_1ef96728cf83de24810e0fdfcf2079f9

Laten we in verschillende stappen dichterbij zo’n vrouwelijk Europa komen.

Op de luchthaven kocht ik het “Journal extime” van Michel Tournier, Folio 3994.
Dit zijn ware gebedenboeken van vandaag.
De intussen 82 jarige Tournier (Vendredi, de Elzenkoning, enz.) heeft het niet erg op met ‘intimiteiten’, zegt hij, vandaar zijn journal EXTIME.
Aardig sprongetje om zichzelf niet zo kwetsbaar op te moeten stellen.
Ik lees:

Maurice M. me dit: “La définition de la beauté est simple: c ‘est ce qui désespère.
A quoi il faut ajouter que, contrairement à certaine opinion, la beauté est un phénomène de plus communs.
Il est impossible de descendre dans la rue sans s’y heurter.
Chaque fois que je vais faire mon marché, j’ en reviens hérissé de flèches d’ amour, tel Sébastien.”
Je lui promets de l ‘accompagner désormais faire ses courses.

Je zou kunnen zeggen dat je leven ‘met open ogen’ betaalt met een serie pijlen in je hart, dat de wanhoop die de schoonheid telkens weer meebrengt, je de volgende keer de ogen zal laten sluiten.

Ik vemoed dat dit een echt Europees idee is: a quoi bon (wat hield ik van de klanken van deze uitdrukking toen ik een kind was) de chercher la beauté?
Als het enige resultaat de ziel vol bloed en wonden is, zou het dan niet beter zijn de ogen te sluiten?

Lanceren we nu een klassieke zin: KIJKEN IS ZIEN.
Filosofisch zou je kunnen zeggen dat het zich toe-eigenen van wat je ziet, de eigenlijke functie van het visuele waarnemen is.
En nu zijn we al dichter bij huis.
Nog maar pas heeft Zeus de mooie Europa gezien of zijn verlangen slaat op hol.
Hij wil het geziene BEZITTEN, en daarvoor kruipt de oppergod zelfs in de huid van een stier.

Kijken we naar Europa dan is het vooral een kwestie van hebben, van meer hebben, en vooral van alleen hebben, om maar te zwijgen van gelijk hebben.

De mooie Europa zal van ons zijn, en van ons alleen, en dat op de primitieve mannelijke manier: van mij!
Wij hebben geleerd dat geluk in hoge mate afhangt van bezit (denken wij), dus is het idee Europa vooral bezitterig te begrijpen, van landbouwsubsidies tot regionale ontwikkeling, het gaat over hebben.

Primitieve maatschappijen leven minder hebberig. Ze leven van wat ze op dat moment van de natuur kunnen KRIJGEN, en het is pas bij de sedentaire gemeenschappen dat bezit ook een machtsexponent is.

De polis, de staat, staat voor mannelijke bescherming van het bezit, van nationaliteit tot huis en tuin en het ingewikkelde spel van regels en regeltjes daaromtrent zal tot meer “verstaatsing” en “verstedelijking” leiden met als cenrale gedachte: de materiële en geestelijke EIGENDOM.

Voel je me aankomen met de tegenpartij, mannenvolk?

Ik hoor je met Thomas More al roepen: vrouwen en Utopia, een mooie combinatie!
jaja, en nog een stapje verder.
Zonder “anarchie” (een heel vrouwelijke eigenschap overigens) zal Europa hopeloos verdwijnen in de roemrijke pogingen uit de verscheidenheid de rijkdom te puren.

Maar dan zullen we ‘t eerst even over die zgn. ANARCHIE moeten hebben en wend ik tot Arthur Lehning in zijn beschouwingen over politiek en cultuur.


Het beeldje van de stier is van Pesche Christian en kost je 1073 dollar als je ’t in huis wil halen.

WORDT VERVOLGD