tburckhardt8Hij is inderdaad de zoon van Rudy Burckhardt, deze Tom, jaargang 1964.
Wie Rudy was?
Kijk even terug op 15 augustus van dit jaar en je kunt zelf ontdekken of er enig verband bestaat tussen deze twee wonderlijke wezens.

dyn006_original_432_287_jpeg_20344_09f53d3a3090133fe955d123dd101e94

In de combinatie van deze werken, het lange paneel bovenaan en het monochrome werk uit full stop hiernaast, merk je al dadelijk dat de kunstenaar lak heeft aan concepten.

dyn006_original_432_287_jpeg_20344_0cc13739efccbb43a7204205407f2701

“It doesn’t take me long to get gassed up. I don’t sit back and stare at a patch thinking `This is what it needs.’ I find doing that leads to me all the same old solutions.”

Hij begon met kleine gelakte houten paneeltjes van onregelmatige vorm.
Hij wilde ze niet aan de muur zien hangen maar zette ze op dunne rekjes.

Het duurde enkele jaren voor hij ermee naar buiten kwam.
Hij nam eerst deel aan groepstentoonstellingen en pas enkele jaren geleden zagen de New Yorkers zijn eerste solo-expositie.
(Hij is gebortburckhardt3en in NY en werkt er ook.)

In tegenstelling met het recente werk hierboven, is hij niet de zwalpende kunstenaar, maar heeft hij een vaste job en werkt hij vooral ’s nachts, dit om naar eigen zeggen, niet te veel tijd aan het schilderen te besteden zodat het gebed blijft in het leven van alledag.

Als je zijn atelier bezoekt, dan merk je zijn brede belangstelling: een opeenstapeling van voorwerpen, boeken over schilderkunst en robotten, prenten en tijdschriften, de wereld zoals ze in ons collectief geheugen wacht op nieuwe verschijningsvormen van the same old stuff.

tburckhardt20Het oosten is niet ver weg,
maar ook de popcultuur niet
en een gewaardeerd criticus noemde zijn werk “strong, clear, and sweet as summer rain”.

dyn006_original_424_360_jpeg_20344_4dbdb7a1c7071fa6c2edaf1f9e3c53f4

Hierboven is hij Icarus.
Maar zijn vleugels zijn niet van was
maar bestaan uit canvas.

Zijn humor zet zijn eigen werk in vraag.

“Purposeless,” these useless beauties manage to run along a thin wire from decorative to representational to abstract without becoming didactic, surreal or superfluous. He draws patterns and imagery from India, Southeast Asia and the odd Tiki Hut without becoming some crusader for the Asian House. Likewise, he throws in bits of pop imagery: The Thing’s orange rock-skin, a Who’s hair, etc., without succumbing to postmodern maundering.”

tburckhardt12tburckhardt13tburckhardt14tburckhardt21

 

 

 

 

Zomerregen,
hij drenst je nat
maar hij spoelt
al je cliché’ s weg.

De combinatie van technieken
en onderwerpen
verraden een breed denk- en voelpalet.

Daarom ben ik zuinig met woorden.
De beelden spreken.

Zoals het oktoberlicht:
je denkt nog aan de zoele zomerdagen
maar ’s avonds is het al fris
en de dagen zijn kort.

Het volle oktoberlicht is een ware troost,
zoals de zomerregens van Tom.

tburckhardt22De doeken
wachten in de nacht.

Nooit tonen
ze hun waar gelaat.

Ze zijn werkelijk ingekeerd.

Ze vertrouwen
onze ogen niet.

Ze tellen
heel geduldig
tot honderd,
en roepen dan
ik kom!

Wie hen dan vindt,
is de gelukkige,
met kinderogen
durft hij
schaamteloos
kijken,
alsof het spiegels zijn.