IN HET HOOFD VAN DE SCHILDER: THOMAS BUECHNER

 

dyn008_original_580_466_jpeg_20344_89c8c16819333652415d098a66e15b8b

Kweeperenboom is zo’n klagelijk woord, en als kind al had de kweepeer dat zeurderige, en het verbaasde me later niets dat haar vruchtenvlees uitstekend helpt bij zeurende buikpijnen.

dyn008_original_382_580_jpeg_20344_7b08ec71b122ee958d7bd094e0beda25

In de jonge nacht zijn deze stille beelden verhelderend en rustgevend.
Thomas S. Buechner, 1926, New Yorker in hart en nieren heeft ze gemaakt.

De stilte, maar daarom niet de gelatenheid.

‘”The hardest thing for a painter is to create what he wants, not what he sees. He can build what he wants out of what he sees. That’s when a painter starts to become an artist—when he starts to deal with what’s in his mind, not just with what he sees. You have to bring something to the party. Students are so eager to record what they see that they don’t think about what they want. Do they want to just copy a photograph? Why would they want to do that? They’ve got the photograph.”

dyn008_original_580_446_jpeg_20344_70e9b30efc51199bf0fa198f6bd31e40

Dat is mooi.
Niet wat hij ziet, maar wat hij wil.
Het voorwerp, het onderwerp is de aanleiding tot een proces in je mind, en dat proces breng je in beeld.
Het stilleven als activiteit.

dyn008_original_505_397_jpeg_20344_e80b68a12ddf1d2ddf45fd5fd8cd6f79

‘Now the important thing for me is the paint itself. I have to put this paint on, brushstroke by brushstroke. Nobody knows, looking at the finished picture, how much time I’ve taken between brushstrokes. When you look at a Sargent it just knocks you over with its spontaneity—the bravura brushstrokes. So you assume it was painted quickly—a la prima, as artists say. What you don’t realize is that there may have been a lot of time between brushstrokes, in which he was just thinking about paint. He wanted the paint to be beautiful, just as a cabinetmaker wants the texture of his wood to be beautiful. Spontaneity itself has no value. Sargent wanted many sittings because he used them to practice—he wanted every stroke to appear right on.’

Borstelstreken als mooi dubbelzinnig woord.
Het strijken van de verschillende lagen, en de streken die je ermee uithaalt.

De textuur is niet alleen een techniek, het is het vormen van een idee, het denken.
Net zoals bij de filosofie wordt er gewikt en gewogen.
Wat blijft, wat niet.

Ik wil je voor het komende weekend het mooie filmpje over de moord op het doek niet onthouden.
Het is duidelijk door een schilder gemaakt.

diva