DOKTERSWRAAK EN BAKERPRAAT

dyn003_original_362_465_jpeg_20344_49e7c419fac42c6ba87eb7c1653b67d3.2

Corydon wil op een andere manier over het onderwerp praten dan de werken die we eerder citeerden en die meestal einde 19de eeuw het levenslicht zagen.

Hij wil de verwarring rond ‘normaal’ (notion purement quantative) en een ‘naturel’ (een begrip door het christendom geannexeerd) opheffen.

dyn003_original_362_456_jpeg_20344_2dc1981f167e4410655fd56206a40604.2

Ik citeer Monique Nemer in haar Corydon Citoyen’:

‘Mais c ‘ est en faisant appel à une argumentation qui, très longuement, sollicite en lieu et place des sciences médicales, l’ histoire naturelle- simple déplacement de réference qui ne fait que changer la légimité du “naturel” sollicité, sans interroger la pertinence du concept lui-même ni, surtout, sa perpétuelle convocation dans une argumentation dont est -naturellement- dispensée l’ hétérosexualité.

Et Gide, en faisant de Corydon un médecin, inscrit lui-même son texte dans l’ ancienne tradition méthodologique, fût elle, pour ses conclusions, contestée.’

Een fraaie, erg mooie en juiste redenering.
Want wie op dit terrein komt, zal stevige tegenwind mogen verwachten.

Er zijn dan al vlug in hetzelfde jaar 1924-25 twee artikelen uit die hoek die deze stelling bevestigen.

In december 1924 in ‘La Gazette médicale du Centre’ en in januari 1925 in ‘Le Progrès médical’

De auteur van het het artikel in dit laatste tijdschrift, ene Dr. Jean Vinchon, heeft zo zijn eigen methode om het onderwerp te recupereren, merkt Monique Nemers op.

Hij schrijft dat de vijfduizend exemplaren van het boek erg vlug zijn uitverkocht, en dat het publiek blijkbaar erg door het onderwerp werd aangesproken.

dyn003_original_491_375_jpeg_20344_ad8060aa93e00da6aafa032878a115f4.2

Maar de pers (de stilte na het verschijnen) toonde echter ‘karakter’ en zag het gevaar in.

‘La Presse, comprenant le danger qu’ il y a à divulger de pareilles notions, s’ est abstenue sagement de critiques et de commentaires.’

En daarmee geeft de auteur aan dat hij tot een gesloten gilde behoort:

‘Ici nous sommes entre médicins et nous pouvons parler franchement de problèmes qui nous sont familiers, et que nous pouvons traiter avec notre impartialité professionelle.
D’ ailleurs Corydon lui-même nous y convie; bien qu’ il accuse nos livres de dégager “une insupportable odeur de clinique”, il est obligé d’ avouer qu’ ils sont les seuls sérieux sur la question.”

En daarmee zet het korps het onderwerp weer in zijn kamp.
Diagnose: Corydon est un “neurasthénique”, en men vewijst daarbij dan graag naar de geschriften van Havelock Ellis in het Frans vertaald in 1909.

En er is de gezworen vijand Henri Massis, woordvoerder van L’ Action française, die Gide een valse dokter noemt die door de mond van Sapho, Diogenes, Lucretius, Alciabiades, Rabelais, Casanova en Verlaine zijn gevaarlijke stellingen bekend maakt.

En voor Jean Gourmont is het een kwestie om te kunnen kwetsen en leunt hij weer aan bij de oude stellingen van dokter Chevalier:

‘Disons seulement que la littérature des pédérastes est une littérature féminine, dépourvu de cette auto-érection cérébralement virile qui constitue peut-être la puissance créatrice.”

Een beetje kinderlijk en dom allemaal, zegt Nemer, zelfs hatelijk.
In 1911 al schreef Gide: ‘Je ne veux pas apitoyer avec ce livre, je veux GÊNER.
En waarschijnlijk had Martin du Gard gelijk “qu’ il imagine dans l’ opinion, une évolution qui n ‘ est que veulerie ou indifference.’

Het feit dat je niet meteen in de gevangenis of op de brandstapel belandde was al een ‘vooruitgang’.
Maar ook dat zou nog veranderen, lange tijd na Gides dood overigens.