0

Over grootoom Jozef zijn verhalen in omloop waarvan het waarheidsgehalte niet te achterhalen is, maar een goed verhaal leeft van geloofwaardigheid,en zoals dat met geloof gaat is waarheid wel het laatste van zijn bekommernissen.

Jozef had één koe.
Zijn landbouwaspiraties, als hij die al ooit zou gehad hebben, zouden nu met ‘zelf-bedruiping’ gecatalogiseerd worden, en dit mooie woord had bij hem zowel op het levensonderhoud als op het zichzelf toedienen van sterke en andere dranken te maken.

Zijn zakelijke inzichten echter zullen zeker nu, in crisistijd, de kenners aanspreken.
Bij zijn melkbedeling immers schakelde hij zoveel mogelijk tussenpersonen en tussenmaterialen uit.
De melk werd rechtstreeks thuis geleverd, en rechtstreeks moet je hier letterlijk begrijpen: de koe, voorzien van bellen om haar aanwezigheid duidelijk te maken, kwam aan huis waarbij de consument zelf zijn nodige hoeveelheid verse melk uit de spenen in de pint of pot trok.

Omdat Jozef wel eens in de afspanning ‘De Bruine Suiker’ bleef hangen, besloot de koe op een dag, ook zonder begeleider de tocht verder te zetten.
Ze kende het parcours.
Haar bellen lokten de klanten naar buiten, en tot hun grote verbazing bleef de melkboer zelf onzichtbaar.
Deze ver doorgedreven vorm van zelfbediening bracht grootoom Jozef op het idee om de volgende dagen zijn koe-het dier werd met de naam ‘de 12 apostelen’ aangesproken- om dus zijn 12 apostelen nog maar eens alleen op pad te sturen, en zaterdags zelf de gemaakte schulden te gaan innen.

dyn007_original_321_495_jpeg__e6d43e5e7ffce094d001ef281990ee78

Sommigen beweren dat grootoom Jozef ooit van een geestelijke roeping had gedroomd, maar bij tekort aan gelden of door de vinger gods naar het eenvoudige boerenbestaan was verwezen.
De naam van de koe wees wel in die religieuze richting maar de momenten waarop de 12 apostelen op de wei of in het stalletje verbleef, bracht deze ‘ooit-geroepene’ vooral in vrouwelijk gezelschap door die, naar men zegt, vooral voor de verhalen zijn bed deelden want voor zijn wilde baard en eeuwige dranklucht was meer en beter gezelschap te vinden, zei men.

De foto van eerwaarde Petrov boven zijn ruim uitgemeten sponde heeft waarschijnlijk dit verhaal mee de wereld ingeholpen, zoals immers beweerd werd dat de genaamde Petrov niet alleen de ‘geestelijke’ vader van grootoom Jozef zou geweest zijn.

Het duurde dan ook niet lang of werden wondere genezingen gemeld, krachten die men had opgedaan door het drinken van de melk van de 12 apostelen.

dyn005_original_466_297_jpeg__eb05c6bc8ac748c29c81b950c8852c91

Deze wonderbare gebeurtenissen rond de wonderlijke koe zorgden voor een spectaculaire stijging van de melkprijs.
In een vrij nuchtere bui besloot grootoom Jozef met het verdiende geld (er kwamen mensen uit Riga, ja zelfs uit Sint Petersburg voor de melk van de 12 apostelen) een eigen kaasmakerij te beginnen.
Hij kocht bij de plaatselijke boeren de melk op, mengde ze met de melk van zijn 12 apostelen (verhouding 1/100) en begon een handeltje in genezende kaas, een bezigheid die al vlug zo’n twintig mensen te werk stelde.

Ondanks de 12-apostelen-kaas bleef de wonderlijke koe elke morgen haar ronde doen.
Een nieuw traject naar de stadswijken was haar niet aan te leren zodat de menigte klanten zich verzamelde bij haar vroegere stopplaatsen en er bij lot vijf gelukkigen werden aangewezen om zich te mogen bedienen met deze heilzame drank terwijl de anderen naar de kaasmakerij werden geleid om daar een voorraadje in te slaan.

dyn005_original_466_284_jpeg__d23de90b308c88cf920bb75a62279b81

Om de toekomst te verzekeren werd in Rusland een kostbare stier uit de keizerlijke stallen uitgezocht en voor de verkoop nog eens nagemeten zodat de nakomeling van de 12 apostelen naast het wonderlijke ook de beste melk zou leveren.

Maar de twaalf apostelen liet zich niet bespringen.
Ze verdween al bellend uit het gezicht en begon aan haar dagelijkse rondgang terwijl de verbaasde mannelijke component door grootoom Jozef werd gesust.

Te oud, te heilig, of gewoon geen zin in al dat mannelijk gedoe, het zal een raadsel blijven.
Net voor de oorlog beweerde Jozef dat de twaalf apostelen wonderlijk ten hemel was opgenomen.
In een krans van boter, melk en kaas was zij verdwenen boven de houtzagerij terwijl ze zei dat ze weldra een vervangster zou sturen.

De oorlog kwam nog voor de vervangster, en later werd de kaasmakerij in ‘vreugde voor het volk’ herdoopt.
Grootoom Jozef is na de oorlog in Parijs teruggezien, zegt men.
In goed gezondheid, en in vrouwelijk gezelschap.