Bernard_01_web.jpg


Een uurtje later reden ze hem naar de operatiekamer.  Hij wilde weten of hij verdoofd zou worden.
‚Dat is een zaak voor de dokter,’ zei de jonge zuster Reinhilde maar dokter Verhagen heeft zelf ook kinderen.’
Magere troost want volgens Jean kregen die om de haverklap een pets tegen hun kop.  Dat had hij zelf gezien toen hij er de banken rond het zwembad moest herstellen.

‘En als ze niet braaf waren, gooide hij ze met kleren en al in het koude water -‚’t was toen nog maart- dus ge kunt denken.’
De zuster parkeerde hem in de kamer naast het O.K.  Het was er frisjes.  Hij kroop onder het bruine dekentje. 
Stel dat hij nu zou doodgaan dan moest hij niet meer verdoofd worden.
In de folterkamer zoemde een machine.
Tegenwoordig kunnen ze langs uw kont de inboedel bekijken met een verrekijker waarop een lichtje was gemonteerd, had de piraat beweerd.
Gelukkig hadden ze daar van binnen niets te zoeken of ’t moest zijn dat de wonde aan zijn voet iets met zijn hart of zijn lever had te maken. Dat kon.  Bij Jacques die gisteren naar huis was gegaan hebben ze vieze beestjes uit zijn darmen gehaald terwijl hij dacht dat hij iets aan zijn knieschijf had.
Zou hij vlug in slaap vallen? Dan was er geen prik of masker meer nodig.
Kijk, kijk zou dokter Verhagen zeggen dat is nu gemakkelijk.  Deze voorbeeldige patiënt heeft zichzelf verdoofd. En zuster Mechtilde zou hem daarna zachtjes wakker maken en hem een kusje geven.  ‚Flinke jongen!’ hoorde hij haar zeggen. Nu kunnen we dat slaapspuitje aan een arm kind toedienen, fijn hé?’
Hij kneep zijn ogen dicht, probeerde te geeuwen, maar de slaap bleef waar hij was:  ver weg.
Er waaide een witte jas voorbij.
‚Wie we hier hebben,’ zei de dokter.  ‚Ik heb nog nooit iemand met een gekwetste voet zoveel zien lopen.’
‚Hij doet vooral ’s nachts pijn en..’
‚Omdat ge er te veel op gelopen hebt waarschijnlijk. Laat eens zien.’
Ze reden hem naar de marteltafel.
Hoeveel mensen waren er op die tafel opengesneden en dicht genaaid?
‚Stap er maar zelf op.’
Hij dacht aan een piraat die het vijandelijke schip enterde en sprong met veel geweld op de tafel.
‚Ik denk dat ze dood is,’ zei de dokter terwijl hij de tafel een klopje gaf. ‘Daar moet ge alvast niet bang meer voor zijn.’
Hij knipte de grote zon aan (zo had de piraat de centrale lamp genoemd) en keek naar de wonde aan de zijkant van zijn voet.
‚Koop al maar een paar rolschaatsen want deze voet moet eraf,’ zei de dokter na een grondig onderzoek.
‚Dokter, alstublieft!’ protesteerde de operatiezuster, een wit mollige verschijning die bekend stond om haar gesmaakte combinatie van zachtheid en kordaat optreden.
‚Niet schrikken, jongen.  Hij maakte een grapje.’
‚Als hij geen rolschaatsen wil dan zullen het krukken worden,’ zei de dokter die achter zijn bekende brutaliteit zijn liefde voor kinderen trachtte te verbergen.
‚Of stelten,’ stelde de jongen voor. ‚Ik kan goed stelten lopen.’
Zuster assistente smeerde de wonde in met een gelei-achtige vloeistof.
‚Nu heb ik één indianenvoet,’ zei de jongen.
‚ Die voet geneest goed.  Maar…- en ik zeg ‚maar’ -en hij wees met een vlijmscherp scalpel naar de rood-bruine voet- die voet heeft minstens drie dagen rust nodig, en hoogte.  Met dat druk geloop rekt de huid en krijgt ze geen kans om dicht te groeien.  Dus mooi verband errond, zuster en hem op twee kussens leggen, drie dagen en drie nachten. De voet uiteraard, aan ’t ventje dat eraan aan vast zit mankeert verder niets. Trouwens is dit dokter E. zijn patiënt?’
De zuster knikte.
‚En is dokter E. zoals elk jaar naar de Côte-Azur om een maandje uit te rusten?’
De zusters bleven knikken.
‚En is hij zoals elk jaar een patiënt vergeten?’
Het knikken stopte en ging over in schouder-ophalen en hoofden die zachtjes heen en weer wiegden.
‚Dan moeten wij voor dit verloren schaap zorgen.’
‚Hij helpt ons voorbeeldig, dokter.  Hij deelt limonade en kranten uit en hij kan de zieken troosten als de beste.’
‚Deze jonge heilige moet nu drie dagen en drie nachten rusten, net zoals ons Heer, en daarna mag hij beetje bij beetje verrijzen.Geef hem een boek, laat hem vraagstukken maken, schapen tellen of sokken stoppen, als hij maar stilligt en dan bedoel ik de voet en het vergeten ventje dat eraan vastzit.

Michael BarrTheMallowMakerL.jpg