tiepolo-boy-holding-book.jpg!Large

De vader en zijn geliefde zoon Dominico zijn aan bod gekomen, maar wat gebeurde er met de jongste, met Lorenzo Tiepolo? Kijk naar het portretje dat broer Dominico van hem schilderde.
Verwar hem niet met een van de doges van Venetië, ook ene Lorenzo Tiepolo die van 1268-1275 de 46ste doge van de stad was en wiens graf je samen met zijn vaders graf (!) in de San Marco kunt bezichtigen.
Toen zijn vader naar Würzburg trok werd de jonge Lorenzo dat jaar 14.
We weten dat hij toen al een aantal schetsen maakte en het vak leerde van zijn eigen vader.
En ook zijn eigen schaars werk heeft het meer voor mensen dan voor goden en koningen. Kijk naar één van de afbeeldingen van zijn hand.

Lorenzo_Tiepolo_Tipos_populares_2
De mensen KIJKEN op zijn mooie schilderij: ze raken elkaar met de ogen. En…het is er licht.
De jongste heeft de plotselinge dood van zijn vader niet lang mogen overleven, zes jaar later, net veertig, sterft hij in Venetië, waarschijnlijk op het familie-landgoed in het stadje Zianigo, tussen Padua en Venetië.

C3fOnXRXUAAuj79

Ik draag de drie mee in mijn hart. Ik vergeet ook Cecilia niet, de vrouw van de grote Tiepolo, en zus van de twee andere beroemde schilders, de Guardi. Over haar is (mij) niet zo heel veel bekend, maar haar creaties van vlees en bloed maken nu nog altijd met hun pa de wereld lichter, ook op deze donkere lentedagen. Toch nog een mooi kinderportretje van Lorenzo’s hand:

Portrait_of_a_baby_girl_by_Lorenzo_Tiepolo