joyfully_gay1Literair historicus David Reynolds heeft recentelijk nieuwe feiten aangebracht waardoor het duidelijk is dat de jonge Whitman, 21 jaar oud, ontslagen is aan de school waar hij mee les gaf, wegens een vermeende seksuele relatie met een of meer studenten.

Hij was kostganger in het huis van de hoofdonderwijzer en moest waarschijnlijk het bed delen met andere mannen, studenten, zonen van de meester, dat weten we niet.
Het zijn louter gissingen.
Er begonnen geruchten de ronde te doen, zeker omdat al bekend was dat Whitman geen seksuele belangstelling had voor vrouwen en een hartstochtelijke belangstelling had voor mannen.

Deze geruchten werden opgevangen door de agressieve plaatselijke presbyteriaanse dominee, Eerwaarde Ralph Smith, opgeleid aan de Princeton University.
Smith verklaarde in een preek dat er seksuele handelingen hadden plaats gevonden en dat Whitman gestraft moest worden.
De gemeenteleden, opgezweept tot razende vijandigheid, joegen Whitman uit zijn schuilplaats onder het matrasdek van een buurman, grepen hem vast en smeerden hem in met pek en veren en droeg hem op een plank de stad uit.

Hij werd bij deze aanslag zo zeer gewond dat het een maand duurde voor hij hersteld was.

Of de beschuldigingen enige vorm van waarheid bezaten is niet te achterrhalen, wel weten we dat dergelijke aanvallen in Amerika van toen plaatsvonden.

‘Het is in ieder geval duidelijk, schrijft Nussbaum, dat dit een uitermate pijnlijk voorval is geweest, dat waarschijnlijk bepalend is geweest voor de houding van Whitman, zowel tegenover de gevestigde godsdiensten als tegenover de heersende morele opvattingen in Amerika.

dyn006_original_550_412_jpeg_20344_fd20f6e6bd7a4639be03efa3eeab19a4

Uit een gedicht, ‘Here the Frailest Leaves of Me’ (1860)

Hier mijn zwakste halmen en toch mijn sterkste duurzaamheid
Hier scherm ik mijn gedachten af en berg ze weg, zelf geef ik ze niet bloot.
Toch geven zij me meer bloot dan al mijn andere gedichten.

Hij schreef hartstochtelijk over erotiek en liefde tussen mannen maar ontkende in het openbaar dat hij daarbij expliciete seks in gedachten had.

Hij gaf telkens ontwijkende antwoorden als het over de ware betekenissen van deze gedichten ging, en wees zelfs op het gevaar dat zijn lezers zouden lopen als ze hem navolgen.

‘Whoever You Are Hollding Me Now in Hand”, (1860)
Wie gij ook zijt die mij nu vasthoudt’ begint als volgt:

Wie gij ook zijt die mij nu vasthoudt,(…)Ernstig waarschuw ik U voor gij dieper in mij doordringt,
Ik ben niet zoals gij mij dacht maar heel anders.

Wie is hij die mijn volgeling wil worden?
Wie wilde mij tonen naar mijn liefde te dingen?

De weg is gevaarlijk, het einde onzeker, misschien ondergang (…)

Al wat er in Uw leven aan leer is en al wat uw leven gelijk maakt aan de levens om u heen zult gij moeten opgeven.

(Grashalmen,1-6, 9)

De lezer wordt meestal als een man voorgesteld (reizend over zee, wandelend in de bossen, met het boek bij zich) maar hij kan ook een bruid worden die op haar ‘jonge echtgenoot’ wacht, de ontvanger van de erotische aandacht van Whitman.

Dat hij vaak beschaamd was over deze gevoelens blijkt uit de tekst: ‘O Hot-Cheeck’d and Blushing’

O, gloeiende wangen en blozend! O dwaze koorts!
O, heb meelij, niemand mag me nu zien. Mijn kleren zijn gestolen toen ik in bed lag.
Nu word ik voortgedreven, waar moet ik heen?

Pier die ik gisterenavond vaag zag, toen ik uit het venster keek!
Pier die uit het hoofdland steekt, laat me schuilen bij jou en blijven- ik zal je niet tot last zijn.
Ik schaam me om naakt door de wereld te gaan.

(de pier in New York was een plaats waar veel homo’s elkaar troffen)

Mooi is het om af te sluiten met Nussbaums citaat:

‘Het is in ieder geval wel zeker dat Whitmans schrijven sterk gekleurd is door zijn ervaring van uitsluiting en schaamte en door zijn verlangen naar vervulde liefde en genot, niet alleen in dit gedicht, maar ook meer in het algemeen.
Door zijn ervaringen was hij in staat om andere vormen van uitsluiting en haat te begrijpen en ze gaven hem tevens een krachtige drijfveer om de morele en seksuele normen van de samenleving te heroverwegen.’

Die heroverweging is het onderwerp voor een volgende stap.