9a03e-dyn006_original_388_500_jpeg_20344_d09991e57893b53a697e501a24c4d834

Lofzang op de suikertang

De kunst als suikertang:
het zoete voor de bittere koffie,
voor de lauwe thee
uit moreel gekneusde blaadjes getrokken
met uit het paradijs verdreven geuren.

De kunst
raakt het leven zelf niet aan.

De kunst als suikertang.

73044-dyn006_original_600_400_jpeg_20344_37f05af6bf7cb7f6cb32cb573744c31a

Zondagskinderen
uit de bananenrepubliek,
triptiek
van lammeren gods
in hetzelfde bedje ziek.

2301c-dyn006_original_600_400_jpeg_20344_706a34a00ca9d81d1e0f0e7a21e34995

Shellshock:
alleen de pitten nog
van de kersenbonbon
mon cheri.

Het overschot
van doorgerotte wondermooie vogelkooien
Je weet wel,
dat nachtegalengezang voor gegoede genieters,
rozenwater
uit gespekte banktegoeden geperst.

Maar sinds schoonheid
met de duimstok wordt toegemeten
is ook jouw hart
alleen nog met de suikertang
te vatten.

Priemgetallen
(slechts deelbaar door zichzelf)
maken ons stekeblind
in deze veel te lange fakkelloze nacht.

Lofzang
op de suikertang,
het gezoete opgeblazen ego
kraait het uit.

 


Italië barst van de mooie musea voor hedendaagse kunst.
Meestal zijn het persoonlijke initiatieven, en zo hoort het ook.
De foto’s zijn werken uit deze Italiaanse musea.