252202979_gmBJp-M

In een van zijn gastcolleges vroeg een vriend voorbeelden bij elkaar te brengen rondom het thema ‘ars erotica’.
Ik wil U de bijdragen onthouden, want het grootste gedeelte van deze collectie had eerder iets met ars pornografica te maken, of was aan de andere kant een samenraapsel van goed bedoelde onder- of overbelichte afbeeldingen waarin het samenvloeien der lichamen al dan niet geïdealiseerd of gebrutaliseerd door een over esthetisering machteloos was gemaakt en ze daardoor eerder als kalenderplaatjes dienstbaar waren.

Hij kocht dus een mengeling fruit en groenten en toog met deze verzameling naar zijn toehoorders.
De opdracht was: maak vormen en kleuren zichtbaar die je graag met je ogen of met je lichaam zou aanraken.

Wie zich deze zaterdag zou vervelen kan aan het werk.

161597421_yw6kf-M-1

Het ontbreekt ons in het Westen aan de ars erotica, ze -of wat ervoor moet doorgaan- is ingepalmd door de commerciële lijf- en lustencentra en nauwelijks de naam ‘ars’ waard.

We keren terug naar Michel Foucault die in zijn geschiedenis van de seksualiteit deze ars erotica toewijst (als procedure om de waarheid van de seks te produceren) aan tal van landen en streken zoals Griekenland, China, Japan, India, Rome, de Arabisch-Islamitische maatschappijen.

‘In de kunst van de erotiek wordt de waarheid ontleend aan de lust zelf, welke wordt opgevat als praktijk en vergaard in de vorm van ervaring; de lust wordt niet gezien in relatie tot een absolute wet die bepaalt wat toegestaan en verboden is, en ook niet naar de verwijzing naar een nuttigheidscriterium; maar de lust wordt allereerst en vooral in relatie met zichzelf gezien, hij is als lust te kennen, met andere woorden in zijn intensiteit, zijn specifieke hoedanigheid, zijn duur, en zijn uitstraling in lichaam en ziel.
Beter nog: dit weten moet succesievelijk weer terugvloeien in de seksuele praktijk zelf om haar als het ware van binnen uit te bewerken en haar uitwerkingen te vergroten.’

Het weten dat daaruit voortvloeit moet geheim blijven, niet omdat op die wijsheid de verdenking van schandelijkheid zou berusten maar vanwege de noodzaak daar tegenover een zo groot mogelijke terughoudendheid te betrachten, omdat het naar de traditie, zijn werkzaamheid en kracht zou verliezen als het algemenee verbreid zou raken. (zoals dat gebeurt in de technische standjes-publicaties en dito programma’ s.)

‘Fundamenteel is dus de verhouding tot de meester als degene die de geheimen bezit; alleen hij kan dat weten langs esoterische overdragen, na verloop van een initiatie waarin hij, uitgerust met een onfeilbaar weten en met een onverbiddelijke gestrengheid, de schreden van de leerling leidt.
De uitwerkingen van dit meesterschap, die heel wat weldadiger zijn dan de dorheid van zijn voorschriften doet vermoeden, moeten in degene die door hem werd verkozen, tot een verandering leiden: absolute beheersing van het lichaam, een ongeëvenaard genot, vergeten van tijd en grenzen, levenselixir, uitbanning van de dood en zijn dreiging.’ ‘p59-60)

In het Westen kennen wij zo’n ars erotica niet, maar wel een scientia sexualis , geuit via de bekentenis.

Laten we die scientia behandelen in de prozaïsche sfeer van de maandag.