tiepolo11

Drie maanden vierden ze carneval in Venetië. Het begon al op tweede kerstdag alhoewel er ook onverlaten waren die hun maskers al op 5 oktober durfden opzetten.
Er waren zeker twee feesten per maand, stoeten en herdenkingen, het jaar puilde ervan uit.
Venetië, een bruisende stad?
Een stad in verval.
Een stad in vrije val.
Al hun “dominions” waren ofwel verdwenen ofwel tot verwaarloosbare handelsagentschappen teruggebracht. Zeker toen de stad in 1718 zijn holdings verloor in Griekenland, Turkije en het Oosten.
De heersende adel slonk met deze macht, en omdat non nobile van de macht waren uitgesloten voerde men nieuwe “adelijken” in uit het terra firma, daarvan waren 3/5 handelaars, 1/5 juristen en 1/5 adelijken vanuit het vasteland naar Venetië gebracht.

giando

Wat doet een machteloze stad? Zij feest. Ze probeert haar machteloosheid te verbloemen door feesten en festivals.
Want hoe minder invloed de republiek had, des te strenger (conservatiever) werden haar inwendige wetten en voorschriften.
Alles werd voorgeschreven, maar dan ook alles. Zo moesten vrouwen in het zwart gekleed gaan met uizondering van buitenlandse vrouwen en echtgenotes van het bestuur of vrouwen van ambassadeurs.
Was de boekuitgeverij eens een paradepaardje van de republiek, nu werden boeken strict aan een censuur onderworpen. Rousseau was verboden lectuur! Er werden zelfs boekverbrandingen op de Piazza gehouden.

Feesten dus, want tegelijkertijd was het dragen van maskers een mogelijkheid om aan de strenge (sexuele) taboe’ s te ontsnappen zonder in de gevangenis te vliegen.
Maskers deden het ook in de commedia dell’ arte die echter tot aan de komst van Goldini verstarde tot een voorspelbare reeks plots zonder enige betekenis.

Bauta-2
En dan toch nog iets over de “bautta”, de lange zwarte mantel met bijhorend masker en driesteek als hoofddeksel. De naam “bautta” komt van “boe-boe” waarmee men de kinderen bang maakte.Het was verplichte kledij in het theater, in het Staatscasino (waar alleen de officiële croupiers geen masker droegen), en men kon er als middeklasser alle contact met de massa mee vermijden.
Want…1/4 van de hele bevolking van zo’n 125.000 zielen leefde van de openbare onderstand.

04-Giovanni-Domenico-Tiepolo-Pulcinella-particolare-665x665

En in dit 18de eeuwse Venetië leefde Tiepolo vader en zonen.
Was hij dan alleen maar de schilder van helden en mythische figuren, de naar de mond schilder van de machtigen zoals men lang heeft gedacht? (tot in 1955 was er niet eens een Engels boek over Tiepolo Giambattista.)

15404511498_534e9c14f9_b

Toch zien we bij de vader al de Punchinello opduiken die zoon Dominico later zou overnemen.
In alle stilte heeft de weg naar de spot voorbereid, zoals een vader betaamt een wegbereider te zijn waarop zoonlief volop kan schitteren.

8_Tiepolo