316_09c0e9d68431f575b3f449f1ef5ed3d5

Daemonische archetypes van de vrouw?
De wereldmythologie zit er vol van.
Ze vertegenwoordigen de onbeheersbare nabijheid van de natuur, aldus Camille Paglia.

De femme fatale.
De vrouw die de man noodlottig wordt.
Paglia noemt haar “de schim van het slechte geweten van het Westen ten opzichte van de natuur. Zij is de morele ambiguïteit van de natuur, een kwaadaardige maan die steeds weer door onze nevels van hoopvol sentiment heen breekt.”

Het feminisme noemt haar een karikatuur, laster uiteraard, slachtoffer van de maatschappij die haar toevlucht neemt tot destructieve vrouwelijke listen en lagen omdat ze geen toegang heeft tot de politieke macht.
De gemankeerde carrièrrevrouw dus die haar energie in het boudoir moet kwijt geraken.

Feministen willen altijd alles begrijpen door middel van sociale modellen die zij als erfgenamen van het 19de eeuwse utilitarisme op elke vrouwelijke uiting willen leggen.
Mystificatie echter zal altijd de wanordelijke gezel van liefde en kunst blijven.
Erotiek is mystiek.
Die kan niet gefixeerd worden door codes ten gerieve van maatschappij of politiek linkse of rechtse moraal.
Het fascisme van de natuur is groter dan dat van welke maatschappij ook.
“Er zitten daemonische instabiliteiten in seksuele relaties die we misschien wel zullen moeten accepteren.”

De femme fatale is een van de meest fascinerende seksuele personae.
Ze is geen fictie, maar een extrapolatie van vrouwelijke biologische realiteiten die constant blijven.
De mythe van de vagina met de tanden (vagina dentata) bij de Noord-Amerikaanse Indianen is een gruwelijke directe transcriptie van de vrouwelijke macht en de mannelijke angst.

In feite verliest elke man iets in zijn gemeenschap. Hij vertrekt met minder dan hij nog had toen hij er binnenging.
Seks is dus -niet als sociale maar als natuurlijke transactie- het aftappen van de mannelijke energie door de vrouwelijke volheid.
Ieder man loopt dus het gevaar van lichamelijke en geestelijke castratie als hij gemeenschap heeft met een vrouw.
Liefde is de betovering waardoor zijn seksuele angst slaapt.
Het latente vampirisme van de vrouw is geen sociale aberratie, maar een ontwikkeling ten behoeve van het moederschap, waarvoor de natuur haar verpletterend grondig heeft toegerust.(dit klinkt in het oorspronkelijke Italiaans nog stukken beter!)

Tijdens de seks wordt de man geconsumeerd en weer uitgespuwd door de kracht die hem gebaard heeft, de vrouwelijke draak met haar scherpe tanden.

Psychologische richtingen die Rousseau aanhangen, zoals het feminisme, gaan uit van de uiteindelijke goedheid van de menselijke emotionaliteit.
In een dergelijk systeem is natuurlijk geen plaats voor een femme fatale.
het leven van de instincten is amoreel, dat beweert paglia en met haar freud, Nietzsche en De Sade.

“Op een bepaald niveau is alle liefde strijd, een worsteling met geesten.
We kunnen alleen ergens voor zijn door ergens anders tegen te zijn.
Mensen die geloven dat ze plezierige, terloopse, ongecompliceerde seksuele contacten hebben hetzij met vrienden, echtgenoten, of vreemden, verdringen het warnet van psychodynamica uit hun bewustzijn net zoals ze ook de vijandelijke botsingen uit hun droomleven blokkeren.”

De femme fatale is een van de meer verfijnde vormen van vrouwelijk narcisme, de ambivalente ik-gerichtheid die zij in vervulling vind in de geboorte van een kind of in de verandering van echtgenoot of minnaar in kind.

WORDT NATUURLIJK NOG EVEN VERVOLGD