391_bfc961ffb9c5e54238811de48bf44331

Het beeld ‘op zich’ bestaat niet.
De westerse cultuur stoelt op perceptuele verhoudingen.
Van de verheven godsprojecties van de oude luchtculten tot de mannetjesmakerij van de Amerikaanse commerciële publiciteit heeft de westerse identiteit zich georganiseerd rond charismatische seksuele personae, die hiërarchisch bovenaan de ladder staan.
iedere god is een idool.
Letterijk een “beeld” (van het latijnse “idolum” dat op zijn beurt komt van het Griekse eidolon.)
Het beeld betekent impliciet zichtbaarheid.
het visuele wordt in de moderne wetenschap zwaar ondergewaardeerd.
De kunstgeschiedenis kan wat conceptuele ontwikkeling betreft niet tippen aan de literaire kritiek.
En literatuur en kunst grijpen nog steeds niet in elkaar.
De kritiek, dronken van eigenliefde, heeft de centrale plaats van de taal in de <westerse cultuur zwaar overschat.
De schokkende gebarentaal van het beeld is volledig over het hoofd gezien.

De verering van het woord heeft het de wetenschap moeilijk gemaakt de radicale culturele veranderingen in dit tijdperk van de massamedia te verwerken.
Academici zijn voortdurend in een achterhoedegevecht gewikkeld.
De traditionele genrekritiek is ten dode opgeschreven.
De menswetenschappen moeten hun eilandrijkjes opgeven teneinde te gaan denken in termen van de verbeelding, een macht die alle genregrenzen overschrijdt en de hogere cultuur verenigt met de populaire, het nobele met het vulgaire.
De hoge vlucht die de massamedia hebben gemeen is geen ramp, geen ondergang van de cultuur, het is slechts een verschuiving van woord naar beeld- met andere woorden, een terugkeer nar het heidense pictorialisme iuit de tijd voor Gutenberg en het protestantisme.

In de pornografie zien we ook dat de populaire cultuur opeist wat de officiële cultuur buitensluit.
Pornografie is een pure vorm van de heidense eredienst van het beeld.
Net zoals een gedicht een vorm van ritueel beperkte verbale expressie is, zo is pornografie een vorm van ritueel beperkte visuele expressie van het daemonische van seks en natuur.
Iedere opname, iedere afbeelding in de pornografie, hoe onnozel, verwrongen of amateuristisch ook, is een poging om een totaalbeeld te krijgen van de ongelooflijke grootheid van de chtonische natuur.
Is pornografie kunst?
Ja. Kunst is beschouwing van de conceptualisering, het rituele exhibitionisme van de oermysteriën.
De kunst schept orde in de cyclonische bruutheid van de natuur.
De kunst zit, zoals ik al zei, vol misdaad.
De lelijkheid en het geweld in de pornografie reflecteert de lelijkheid en het geweld in de natuur.

De mannelijke explicietheid van pornografie maakt het onzichtbare zichtbaar, het chtonische inwendige van de vrouw.
De pornografie probeert een apollinisch licht te werpen, op de verontrustende duisternis van de vrouw.
De vulgaire acrobatiek van de pornografie is de slangenknoop van de aan Medusa verwante natuur.
Pornografie is menselijke verbeelding in gespannen theatrale actie; het geweld erin is een protest tegen het geweld dat de natuur onze vrijheid aandoet.
het uitbannen van de pornografie, dat de joods-christelijke godsdiensten zo terecht nastreven, zou een overwinning zijn op het hardnekkige heidendom van het Westen.
Maar pornografie is niet uit te bannen, alleen te verdrijven naar het ondergrondse circuit, waar de verboden lading alleen maar wordt versterkt.
het amorele pictorialisme van de pornografie zal eeuwig blijven bestaan, als verwijt aan de humanistische eredienst van het reddende woord.
Woorden kunnen de wrede stormvloed van de heidense natuur niet keren.

De westerse blik maakt dingen, idolen van apollinische objectivering.
Veel goedbedoelende mensen voelen zich ongemakkelijk bij pornografie, omdat die het voyeuristische element isoleert dat in alle kunst, met name in de filmkunst, aanwezig is.
Alle personae in de kunst zijn lustobjecten.
De emotionele respons van de toeschouwer of lezer is niet los te koppelen van de erotische respons.
Zoals ik al zei is ons leven als lichamelijke wezens een dionysisch continuüm van pijn en genot.
We worden voortdurend ondergedompeld in het zintuiglijke, zelfs in de slaap bestaat er een fysiek gevoel.
Emotionele opwinding is sensuele opwinding; sensuele opwinding is seksuele opwinding.
het idee dat emotie van seks kan worden losgemaakt is een christelijke illusie, een van de meest ingenieuze, maar uiteindelijk onwerkbare strategieën van het christendom tegen de heidense natuur.
Agapa, de geestelijke liefde, hoort bij eros, maar is van huis weggelopen.