de late zomer (4) (317)

778_751b4431ff7aaee10582ef417a299fcc

Beste Theodore,

En zoals voorspeld gebeurde, de Chapmans grepen naast de Turner prize die inderdaad naar Perry Grayson ging.
Perry, een pottenbakker en keramist haalde het met een serie vazen waarop beelden uit zijn pijnlijke jeugdjaren, naast brutale graffiti en andere uitroepen een fel contrast vormden met de schoonheid van de vaas.
Hij was dan ook media voer tot en met zeker als zijn alter ego, als “transvestite potter” in de gedaante van een kitscherig geklede mevrouw, de prijs in ontvangst kwam nemen.

Perry is trouwens een zeer beminnelijk mens.
In een BBC interview benadrukt hij dat meisjes makkelijker als tomboys, als wilde jongens aanvaard worden terwijl een jongen met belangstelling voor het vrouwelijke, de sissy-boy, het heel wat moeilijker heeft om een plaats te vinden.
Die kernboodschap, de moord op het vrouwelijke in bijna elke jongen of jongeman, ging verloren in de bespreking van de Turnerprize 2003.
Men had het over zijn moeilijke jeugd, het mishandeld worden, kortom, de zielige kant van de kunstenaar waardoor in feite zijn kunst tot een soort troostprijs wordt uitgeroepen terwijl ze een veel diepere kern raakt.
Het was in diezelfde val dat ook de Guardian criticus trapte toen hij de Chapmans aanviel, en in feite zijn we terug bij Couture, bij de vraag of kunst de kunstenaar of het onderwerp dient.

De tot dan onbekende vazen van Pearson werden plotseling £20.000 en meer waard en het verhaal van een rijke dame die zo’n vaas kocht en pas thuis werd gewezen op de vrij schunnige inhoud van enkele graffiti, duidt de vervalsing aan die naast bekendheid elke mediabelangstelling met zich meebrengt. De dame in kwestie vroeg of ze de vaas kon inruilen.

Ik duid in een link aan waar je het interview met Grayson kunt bekijken en beluisteren.
Je hoort de interviewster hengelen naar smeuïge details en het is een waar plezier Perry te horen repliceren.

“I think I was a very sensitive plant as a child – I think most artists probably are. I think our personality is the result of how our nature is acted upon by nurture – it’s a mixture of the two things. I was a very sensitive child and so certain qualities that would be traditionally seen as feminine – like vulnerability, sensitivity, preciousness – they were things that I felt I couldn’t have appreciated in my family.
I was very wary and felt I had to be tough I suppose because the boys’ role in the family is much more heavily policed than the girls’ role. Girls nowadays – and rightly so – can be tomboys, they can be achievers, they can be career girls and that’s fantastic.
But boys, a lot of parents would freak-out if they thought they had a “sissy” on their hands. It’s still quite a taboo area, I think.
Yes, there are some people who accept that – I’m generalising. As a child I put those feminine qualities in a box and put them away for later.”

Waar je ook ter wereld bent, ik weet dat deze woorden je zullen vinden.