John Singer Sargent (15) (353)

533_7e1fcba454cd71b47a1a0c995d043f10

En zo ken ik het ook: Venise par temps gris.

Wie de verlatenheid liefheeft, begeve zich tussen kerstmis en nieuwjaar naar deze stad, de enige week dat er geen “saison” is, de meest menselijke week van het jaar.

“Het is tijd voor de puurheid van” Lady with a rose” en het wondermooie The daughters of Edward D.”


John Singer Sargent (14) (352)

526_248b023cd06e38159dec2d0a4a921430

Venetië in december.
John Sargent schrijft:

“If you stay there late enough you will perhaps see how curious Venice looks with the snow clinging to the roofs and balconies, with a dull sky and the canals of a dull opaque green, not unlike pea soup, con rispetto, and very different from the julienne of the Grand Canal in summer.”

“Venise par temps gris” ontstaat. En: “Street in Venice” dat hij instuurt voor het salon van 1883.
De kritiek is niet altijd lovend, want Sargent toont een alledaags Venetië.

“ M. Sargent leads us into obscure squares and dark streets where only a single ray of light falls. The women of his Venice, with their messy hair and ragged clothes, are no decendents of Titian’s beauties. Why go to Italy if it is only to gather impressions like these.

Arthur Baigneres, critic for the Gazette des beaux-arts; Ratcliff, Carter, John Singer Sargent. Abbeville Press, New York, 1982.