007_8acbd38ae4e86b72ce87cfd6c1645563

Beste Silverstein,

Ik kreeg je boodschap met het prachtige gedicht van Vidales.
Omdat ik je afschuw ken van kleine ruimtes en halve waarheden (duizend feiten zijn nog altijd geen waarheid, herinner je) vraag ik me bezorgd af of je werkelijk bij ons wil blijven.
Ik ken ook je liefde voor de vreemde schilders uit de laat negentiende eeuw en daarom stuur ik je deze afbeelding: de slaap en zijn halfbroer de dood.
Het idee dat ons leven stilstaat bij grote rampen en naderend onheil, is misschien net zo old fashioned als de sunsets waarover Wilde het heeft.
Ik bedoel: wat ons ook overkomt, we kunnen nog steeds met onze gedachten bewegen ook al is de werkelijkheid rondom ons in een soort verstarring of dodenhuis herschapen.

Die mogelijkheid geeft ons de kans om met gelatenheid het lot te tarten en de innerlijke helderheid te zoeken of te hervinden.

Ik besef dat ik een beetje prekerig overkom, maar ik wens je toch eerder een zalige slaap dan de neiging naar zijn halfbroer.
Laat je me vlug iets weten?

Je psychiater als ware zielevriend