365_8ecb741f43a38a00664bbeea58579a3f

Goede Psychiater,

Tijdens de heldere vriesnachten zag ik Orion mooier dan ooit.

Even voelde ik mij niet meer monddood. Ik werd de herder die bij de kudden lag, in warme wol van hun vachten gewikkeld, zonder enig kerstgevoel overigens.
Het waren geen hymnes, noch minder edele gevoelens of wraakgezangen, maar woorden die de verlatenheid probeerden te ondersteunen.
Ik kwam niet verder dan het vrijwel klassieke verlangen naar het morgenlicht, een mok warme melk, een snede brood.
Met zoveel sterren boven mij was dat een magere oogst, dat geef ik toe.
Vroeger vermoedde ik Eros als medeherder, maar als Sebastiaan doorboord, werd hij een heilig slachtoffer.

Een wolkje adem duidt aan dat ik nog leef.

Geen pijlen schiet hij,
hij wijst naar de aarde
waar liefdes weer molshopen werden.

Orion schittert boven zijn bevallig hoofd.

Uw Theodore Silverstein