winter (77)

943_557f7ad8e127145c61365c6bcadb5505

Goede Silverstein,

Als woorden uit de eigen ziel moeilijk te vinden zijn, ziehier een mooi gedicht van Ted Van Lieshout.

Winter

Nu is het verboden de wereld te betreden. Alles gaat kapot
als iemand durft om met zijn vieze vuile voeten rond te stempelen.
Iedereen moet binnenblijven en de autosleuteltjes verstoppen
en alle schoenen opsluiten en voor het raam gaan staan en kijken.

Een mus hupt zenuwachtig rond van de kouwe voetjes of van
de weg kwijt; het zal je ook maar gebeuren dat plotseling het licht
zwaar van bevroren verdriet uit de lucht gevallen is. Het is niet niks
als de kleuren die je had onthouden plotseling zijn toegedekt.

Een stelletje rotkinderen richt in de verte schade aan; ik wou
dat hun pikkies bevroren en eraf vielen en dat hun schaatsen
zich lelijk het ijskoude water in sneden, met hun rooie jas en das
en schaterlach. Dom kind! Ja, bouw maar weer je man met hoed.

Maar dan mag ik het raam open, de vensterbank strelen, zien dat
verdriet smelt tot tranen op mijn blote vingers. Ik begraaf ze
in de sneeuw en laat ze daar heel lang en stil. Ik bijt op mijn lip
en verdraag de kou: ik wil het voelen sneeuwen uit mijn ogen.

Je altijd trouwe Dumortier G.


met het hoofd net boven water (76)

694_96132270d5c370b2cc57b2cd7f78f702

Beste Psychiater,

 

Op mijn zoektocht door de cyber kwam ik terug uit bij een ware filosoof: Richard Rorty. Ik zag van hem een lang gesprek in de mooie serie van de VPRO over de schoonheid en de troost van Keyser. Een citaat van deze Richard:

Een wereld die die ene roos heeft gekend, die ene bijzondere vlinder, een wereld die Nabokov heeft voortgebracht, die wereld is beter af dan de wereld waarin dat alles niet opdook. Ik weet niet hoe ik dat moet beargumenteren. Met filosofie heeft het niets te maken.

Dat is een mooie gedachte, en als ik daar het prachtige schilderij van de Franse schilder Berjon bijvoeg, dan voel ik steeds een beetje grond onder de geestelijke voeten.

Uw zoeker naar gelatenheid, Theodore Silverstein