733_0b704807c4c4124e034a57980dc9b8fe

Uiteraard was het prentje dat ik jullie gisteren stuurde op de eerste plaats een soort grote megafoon.
De edele heer ging voor het beeld staan, sprak dan zijn mededelingen voor de bevolking uit en via de konische buizen galmde zijn stem op het marktplein.
Andere plaatjes laten weer de omgekeerde richting zien: hoe je kon afluisteren, en het was vooral voor die kant dat het toenmalige Vaticaan veel aandacht had.
Nu heeft radio Vaticano de rol van spreekbuis overgenomen en voor de rest zorgen de talrijke zenders van overal ter wereld want er moet nu eenmaals nieuws zijn, en zo niet zullen we het maken.
Andere spreekbuizen zijn dan weer de talrijke vrienden van het huis. In vroegere tijden waren de kardinalen gewoon de voornaamste priesters van de grote omgeving Rome, maar nu kun je door een zekere selectie ervoor zorgen dat je ten allen tijde je stem kunt doordrukken.

De buis van Kircher is dus overbodig geworden, maar hij was net zo goed begaan met de muziek.
Zo maakte hij ontwerpen voor grote mechanische muziekdozen, of waterorgels. In de stad Rome zijn er nog altijd enkele in werking.
Deze orgels stonden symbool voor de schepping van de wereld, en Kircher zelf componeerde er muziek voor.
Ik stuur jullie nog een prentje van een dergelijk ontwerp.
De mechnische wereld, het uit zichzelf bewegen, we zijn er nog altijd door geïntrigeerd.
Ik reis verder naar ’s Hertogenbosch om er in het verleden onder te duiken bij de talrijke stands op de kunst en antiekbeurs aldaar.
De schoonheid en het kapitalisme. Het is voorwaar niet nieuw want in de 17de eeuw waren al heuse opkopers aan het werk.
We vinden elkaar wel terug, want noch verleden noch de toekomst blijken hindernissen te zijn op onze weg naar de kern der dingen.