176_207f67fa0593cbe1db0898fa5c593153

Velasquez schilderde zijn portret, en in 1953 is er ook een versie gemaakt door Francis Bacon.
Innocentius X.
Ik vertel jullie eerst over hem want daar komt mijn geheimzinnige schilder terecht na zijn 28 jaren totaal onbekend leven.
Er is over pausen al veel zin en vooral onzin geschreven, en mijn diverse bronnen spreken dan ook elkaar voortdurend tegen.
Vast staat dat hij een soort tussenkandidaat was die zowel bij de Fransen als bij de Spanjaarden genade vond.
Landen die op dat ogenblik met elkaar in voortdurende oorlog waren.
Zijn voorganger Urbanus VIII had hem al naar beide landen gestuurd, daarna was hij latijns patriarch van Antiochi먨benoemd en werd hij nuntius in Madrid.
Zijn tegenstanders noemden hem de lelijkste paus van de geschiedenis, maar dat kan ook uit nijd en jaloezie zijn want deze Giambatista Pamfili was al op zijn twintigste advokaat en werd later een gewaardeerd jurist zodat hij wel iets wist van zakelijke ondernemingen en onderhandelingen.
Omdat Mazarin zich verzette tegen de Spaanse kandidaat waren de Fransen wel akkoord met een man met Spaanse sympathieën, en voilà zo werd hij in 5 september 1644 tot Innoncentius X als paus gekozen.

De vorige pausen waren uit de nobele familie van de Barberini’s gekomen en nu met hun hulp de Pamfili’ s aan de macht kwamen, voelden ze zich veilig. Dat duurde niet lang want Innoncent vervolgde hen onmiddellijk wegens verduistering van kerkgelden en de Franse koning moest tussenbeide komen zodat de Barberini’s weer terug naar hun rijkelijke bezttingen konden.
De schoonzus van Innocent X, ene zekere Olimpia Maidalchini, was de moeder van Camillo Pamfili, en hij was het die als kunstkenner en verzamelaar onze schilder zou aantrekken.
Maar dan moeten we zeker nog een verhaal kwijt over Olimpia die de bijnaam “papessa”, de pausin kreeg.

Het waren turbulente tijden, net zoals nu overigens.