WAS IK MAAR, OF DE DROOM VAN DE TOTALITEIT (2)

Identity_opener

Ze kan dus zelfs ‘gestolen’ worden, geroofd, onze identiteit.
Dat wil zeggen, de gegevens die bij onze identiteit zouden horen, en dan meestal nog de financiƫle gegevens of ons bewijs dat we een persoon zijn, kunnen door iemand anders gebruikt worden.

Daarnaast is er ook een DIGITALE identiteit gegroeid.
Je kunt je noden en wensen alleen al op het net vervullen zoals blijkt uit het digitale schema hierbij.

En dat ‘mobiele’ in de identiteit wordt nog eens versterkt door de overvloed aan persoonlijke bedenkingen vooral via blogs.

Aan de ene kant het gevaar je identiteitsgegevens te verliezen, aan de andere kant de mogelijkheden om je kenbaar te maken.

Maar is ‘diversiteit’ daarvan het gevolg?
Je kent het antwoord: identiteit wordt een merk, zelfs een merkteken, en we zijn terug bij de stempel op de kaart al lijkt het ‘merk’ niet dadelijk zo’n onmenselijke impact te hebben.

We verschuilen ons opnieuw.
Achter het merk.
het merk van de kleren die we al dan niet dragen, het merk van auto, het merk van de zenders naar wie we luisteren of kijken.

Het merk zet zelf zijn posities uit: kenmerken voor de doelgroep, en het het woord merk hoort uiteraard bij marketing.<

Het derde rijk zou met de marketing van nu wellicht nog onmenselijker zijn, geraffineerder wellicht.
Anderzijds zou het zijn ken-merken moeten duidelijk maken, en zoals bij alle totalitaire groepen bruisen die nu eenmaal niet van diversiteit.

En van het merk spring ik met gemak naar een ander woord: nationaliteit.
Een sprong inhet donker?

merken